Update 27 oktober 2009

De werkweek is al twee dagen van start. Het weekend was weer veel te kort voor zo’n intense week als de vorige.
Vorige week dinsdag moest Paula al vroeg de deur uit. Om 9 uur had zij een hoorzitting bij het UWV. De zitting verliep redelijk relaxed alleen de uitkomst was niet geheel wat we ervan gedacht hadden. Het gevolg: gelukkig geen enkele behalve dan een deukje in ons gevoel van rechtvaardigheid. Door de hoorzitting heeft Paula een dag niet gewerkt. Gelukkig maar want ’s middags moest ze ook nog naar haar gespreksgroep. Allemaal toch behoorlijk intensieve dingen. ’s Avonds kwam mijn vader even langs. Hij kwam een opzegging voor de ANWB ophalen. Deze had ik even voor hem uitgedraaid. Nu hij een nieuwe auto heeft is het lidmaatschap niet meer nodig. Rond half negen komt Wilja voor onze Noorse les. De les besteden we eigenlijk alleen aan het uitzoeken van verschillende advertenties. Met name voor Paula vinden we er voldoende. Voor mij zijn er niet zoveel advertenties te vinden. Ik denk dat in Noorwegen het zelfde geldt als hier in Nederland. Het transport ligt op zijn gat.
Woensdag is Paula vrij maar heeft ze een laatste gesprek met haar oude leidinggevende. Ook dit is weer een spannende dag. Uit het gesprek komt dat een en ander wellicht anders zijn opgevat dan bedoelt. Nu kan Paula zich gelukkig weer concentreren op haar nieuwe functie. En hopelijk kan ze over drie maanden deze periode positief afsluiten. Ook voor Lloyd is het een “spannende” dag geweest. Hij mocht namelijk voor het eerst mee met de hondenuitlaatservice. We waren beste benieuwd of dit allemaal goed zou gaan. Er hangt best wat vanaf. Als er iets mis gaat dan zitten we straks op donderdag met een probleem: niemand die hem uitlaat. ’s Avonds belt Paula Jolanda van de hondenuitlaatservice en gelukkig is alles goed gegaan. Toch wil Jolanda nog een keer proberen om zeker te weten of ze Lloyd in haar groepje wil opnemen. Lloyd is het waarschijnlijk ook goed bevalllen; hij is helemaal down and out!
Donderdagavond moet ik werken. Het is een lange dag want in de ochtend heb ik eerst ook nog een vergadering. Het blijft redelijk rustig na 18:00 uur en er heerst een lekkere relaxte sfeer. Er is zelfs tijd om even iets lekkers te kopen en de snoeppot tot aan de rand te vullen.
Vrijdag heb ik een training voor het ambassadeursschap van de bank. Dit houdt in dat ik, samen met een aantal collega’s, de rol van voortrekker mag spelen. De bedoeling is om de onderlinge sfeer en aanspreekcultuur binnen de organisatie te verbeteren. De training is behoorlijk intensief en ik ben dan ook blij als het 17:00 uur is. Gelukkig hebben we geen afspraken voor de avond.
Zaterdagmorgen kunnen we lekker blijven liggen. Toch zijn we al weer rond 8 uur wakker. We gaan lekker met LLoyd aan de wandel en tegen 12:00 uur komen Jan en Roos met de hondjes op visite. Ze komen vanuit Friesland en na zo’n tocht is het lekker om eerst eens even te lunchen. Het is een lekkere relaxte dag en we kunnen weer eens lekker blijkletsen. Zou eigenlijk veel vaker moeten.
Zondag hebben we ook visite. Miranda en Ella komen. Tegen 14:00 uur komen ze aan en ook de zondag is een leuke dag. Helaas eindigt deze in mineurstemming. Ella ziet op haar telefoon dat ze een gemiste oproep heeft. Haar broer heeft haar geprobeerd te bellen. Snel belt ze even terug en krijgt te horen dat haar moeder van 88 is gevallen en opgenomen is in het ziekenhuis. Waarschijnlijk is haar heup gebroken maar zeker is dat nog niet. De koffie wordt opgedronken en natuurlijk willen ze hierna zo snel mogelijk richting huis.
Maandagmorgen horen we van Ella dat haar moeder een breuk heeft van haar schaambeen. Dit valt schijnbaar niet te opereren en wellicht kan ze deze week al weer richting huis. We hopen dat ze snel hersteld!
Vandaag ben ik ruim een uur te vroeg op mijn werk. Er zit al een klant te wachten maar er is nog geen adviseur beschikbaar. Ik besluit de klant te helpen en zie in het rooster dat we een behoorlijke bezetting hebben. Dat komt goed uit: ik besluit een half dagje vrij te nemen. Ik moet nog een aantal verplichte opleidingen afronden en daar is nu mooi tijd voor. De bus naar huis laat helaas nogal op zich wachten waardoor ik pas rond 14:00 uur thuis ben. Paula heeft na een ochtend van; kapper, visite van Monique Jansen en hond uitlaten in de middag haar gespreksgroep. We lopen elkaar dan ook helaas mis.
’s Avonds ga ik nog even aan de studie en bel mijn zus. Ze gaat morgen naar Israel en heeft behoorlijk last van vakantiestress. Ik zou best met haar willen ruilen!!! Maar nee; dat zit er voorlopig nog niet in. Er zal eerst gewoon weer gewerkt moeten worden.
Werkse allemaal!