Update 26 januari 2009

Maandagmorgen stond de wekker gewoon weer op 06.08. We konden er niet goed uitkomen en pas  na 2 keer de “sluimer”-knop te hebben ingedrukt konden we de moed verzamelen om de dag te beginnen. Het valt, na zo’n leuk weekend, toch best tegen!

Ik moest gewoon naar mijn werk en Paula kon nog even lekker naar bed. In de ochtend werd Paula door Sabine gebeld of ze Charlotte van school kon halen. Geen probleem. Helaas is Lucas niet helemaal lekker en dan is het lekker dat Paula even bij kan springen.

Dinsdag moest Paula naar de tandarts en zoals gewoonlijk heeft ze geen gaatjes! Na de tandarts gaat ze naar Bula om even te gaan paardrijden. Tegen twee uur krijgt ze een telefoontje van haar werkgever voor het maken van nieuwe afspraken. Bij mij op het werk wordt het rond 17:00 uur al redelijk stil. Iedereen wil toch snel naar huis om de inauguratie van Barac Obama te zien. Gelukkig was ik op tijd thuis zodat ik het ook nog even kon volgen.

Woensdag is Paula gaan wandelen met Miranda. Miranda heeft haar arm op vijf plaatsen gebroken en heeft aan Paula gevraagd of ze Kaloe wilde uitlaten. Gelukkig gaat het redelijk goed met de arm van Miranda zodat ze ook een rondje mee kon lopen. Ik moest werken. Op het werk zijn behoorlijk wat nieuwe mensen. Gelukkig zitten we wat beter in de mensen maar ze moeten nog wel allemaal ingewerkt worden waardoor het op het ogenblik toch nog best hectisch is.

Paula is ook weer voorzichtig begonnen met hardlopen. Donderdag is ze daarom naar Marjan gegaan. Het viel haar reuze mee en volgende week willen ze weer gaan. 

Net als vorig jaar werd er op zaterdag de Scandinavië dag georganiseerd door Placement. Deze werd wederom in Hoevelaken gehouden en we hadden veel zin om er even een kijkje te gaan nemen. De wekker stond dan ook al om 7.30 want we hadden gezien dat er om 11 uur een lezing werd gehouden door onder andere de gemeente Amot. Eerst hebben we rustig een ontbijtje genomen waarna we ons zijn gaan aankleden. Lloyd had al snel in de gaten dat er iets te gebeuren stond. En gelijk had hij. Toen we klaar waren zijn we met Lloyd een flink stuk gaan wandelen waarna we richting Hoevelaken reden. 

Bij het congrescentrum Intres aangekomen was het al behoorlijk druk. Het was pas half 11 maar de parkeerplaats stond al helemaal vol. Het was duidelijk drukker dan vorig jaar. Meteen zijn we opzoek gegaan naar de stand van de gemeente Amot. Daar troffen we Godi. Godi hebben we vorig jaar ook gesproken. Ze woont met haar man en kinderen net boven Rena. Vorig jaar wist ze ons veel info te geven m.b.t. de opleiding van Paula en ze heeft ons vorig jaar zelfs uitgenodigd om eens langs te komen om te brainstormen en een kopje koffie te doen. Dit is toen niet gelukt maar het is nu wel leuk om haar weer even te spreken. Ze verteld over de huidige situatie in Noorwegen en wederom hebben we veel aan haar informatie. Na een paar minuten nemen we afscheid omdat we graag de lezing willen bijwonen.

De lezing verschilt niet veel met die van vorig jaar maar toch is het weer leuk om het gebied waar we graag heen willen weer eens “gepromoot” te zien worden.

Na de lezing over Amot volgde een lezing van Eures. Eures is een soort van samenwerkingsverband van landelijke arbeidsbureau’s. Zij konden weer veel informatie geven over de huidige toestand m.b.t. de arbeidsmarkt in Noorwegen. Uit de lezing bleek duidelijk dat ook Norowegen te kampen heeft met de huidige kredietcrisis. Niet zo’n leuk gegeven maar toch werd duidelijk dat er nog genoeg kansen zijn.

Na beide lezingen zijn we weer eens langs de verschillende stands gelopen. Hier en daar vonden we nuttige informatie. Inmiddels was het half een en tijd om Lloyd weer eens uit te laten en een broodje te eten. Lloyd was in diepe slaap toen we hem uit de auto haalden maar al snel begreep hij dat hij even lekker de poten mocht strekken. Ook Lloyd kreeg iets te eten en daarna konden we weer de beurs op. We wilden nog een lezing volgen, de lezing over Valdres. Ook deze werd goed gebracht en trok onze aandacht. Toch blijft onze voorkeur gemeente Amot.

Omdat we ook nog naar Utrecht moesten hadden we besloten even Godi gedag te zeggen en te vertrekken. 

Tegen een uur of drie waren we bij mijn zus. Ze was nog niet thuis dus we besloten nog even met Lloyd te gaan lopen. We waren nog niet de straat uit of mijn zus kwam op de fiets aangereden. Het was reuze gezellig en na het lekkere eten hebben we naar het cabaret van Theo Maassen gekeken. Tegen een uurtje of tien zijn we naar huis gegaan. 

Zondagmorgen hoefden we niet op te staan omdat de wekker ging maar gewoon een keer omdat we wakker werden. Het was net zo tegen tien uur toen we besloten lekker een ontbijtje te  nemen.  Na het ontbijt zijn we lekker een stuk met Lloyd gaan wandelen. Na de wandeling was hij helemaal op. Hij heeft een beetje last van zijn linker poot en daar heeft hij na een flinke wandeling toch last van. 

Maandagmorgen stond de wekker op kwart over zes. We hoeven niet te werken maar ik moet even langs de dokter om naar mijn arm te laten kijken. Ik heb een tenniselleboog en deze speelt behoorlijk op. Toch is er volgens de dokter niet veel aan te doen. Om kwart over acht ben ik weer thuis en moeten we snel door naar Doorwerth. We hebben om 9 uur een afspraak bij de acupuncturist. Het is behoorlijk druk op de weg dus we zijn vijf minuutjes te laat. Na een kleine “intake” krijg ik weer de nodige naaldjes ingebracht en mag ik zo’n half uur tot drie kwartier lekker rustig blijven liggen. Alleen dat is al heel rustgevend. Om kwart over tien ben ik klaar en geef Paula even een kus zodat ik vast kan vertekken. Ik heb mijn ouders beloofd te helpen bij de voorbereidingen van hun verhuizing. Het komt wel wat slecht uit met mijn elleboog maar ik moest gewoon blijven bewegen dus gewoon iets beter opletten dat ik niet over mijn pijngrens ga maar tijdig stop. 

Tegen een uurtje of drie ben ik weer thuis en hebben we best wat werk verzet bij mijn ouders.  Paula is nog niet thuis dus ik ga even achter de pc. 

Omdat we ’s avonds Noorse les hebben moet ik nog even aan de bak! Ik heb de les niet goed voorbereid dus werk aan de winkel.