Update 25 mei 2010

Na een paar van die fantastische dagen in Duitsland is het lastig om weer in het werkritme te komen. Vooral als het je dan maar 3 dagen hoeft te werken voor het volgende weekend. Voor Paula was dit helaas anders. Zij moest van woensdag tot en met maandag werken.dus stond Iedere morgen de wekker op half zes.
De woensdagmorgen begon voor mij ook redelijk vroeg. Voor openingstijd hadden we namelijk onze wekelijkse vergadering. Daarbij kwam dat ik eigenlijk tot 20:00 uur moest werken. Op het laatste moment vroeg mijn collega namelijk of ik die avond wilde ruilen met de donderdagavond. Haar man was namelijk op de donderdag jarig en ze wilde daarom graag vrij. Mij kwam dit ook goed uit want ik had namelijk een behoorlijke hoofdpijn. Omdat Paula al bij Sabine en Francis had afgesproken en daar een hapje zou eten heb ik thuis wat in elkaar geknutseld. Ik mocht ook komen eten maar de hoofdpijn was zo stevig dat ik daar geen zin in had.
Donderdag begon ik op kantoor Dukenburg. Ik werkte met mijn collega Marianne en dat was best gezellig. Om 17:00 uur sloten we het pand en ik moest toen snel naar het hoofdkantoor om daar een hapje te eten en te werken tot 20:00 uur. Het was niet al te druk en dat was, na alle drukke dagen, ook wel een keertje lekker.
Vrijdag moest ik werken tot 16:00 uur. Het journaal waarschuwde voor een hele drukke avondspits. Half Nederland gaat namelijk een weekendje weg en daarbij belooft het mooi weer te worden. Dat zal wel wat worden dacht ik nog maar het viel gelukkig behoorlijk mee. Ik denk dat iedereen de waarschuwing heeft gehoord en zich daarop heeft aangepast.
Thuisgekomen eten we wat waarna we even lekker op de bank hangen. Na zo’n dertig minuutjes worden we wakker en moeten we ons haasten. Cor is namelijk jarig en we gaan naar zijn verjaardag in Doetinchem.
De verjaardag is heel gezellig en we zitten gezellig in de tuin bij de houtkachel. Tegen half twaalf rijden we richting huis en voordat we op bed liggen is het bijna half 1. Eigenlijk veel te laat als je bedenkt dat Paula er de volgende morgen gewoon weer om half vijf uit moet!
Ik word zaterdag tegen zes uur wakker en wil eruit komen om samen met Paula koffie te drinken. Half acht wordt ik voor de tweede keer wakker en kom tot de ontdekking dat Paula natuurlijk al lang de deur uit is! Ik draai me nog een keertje om en pas om kwart over tien word ik wakker! Dit is al enige tijd niet meer gebeurd! Ik moet nog wat boodschapjes doen en krijg meteen het gevoel dat ik haast heb.
Na een broodje en een frisse douche ga ik naar Arnhem. Ik moet mijn schoen voor de tweede keer naar de winkel terugbrengen omdat de zool los heeft gelaten. Ik ben niet echt tevreden met de oplossing want de schoenen worden wederom naar de schoenmaker gestuurd. Ik ben benieuwd of het nu wel goed wordt gemaakt. Ik heb nog wel even een aantekening op de bon laten maken dat dit inmiddels de tweede keer is dat ik met de schoenen ben teruggekomen. Daarbij heb ik ook nog aangegeven dit de laatste keer dat ik langs ben geweest. Nu maar even afwachten.
Als ik terugloop naar de auto word ik gebeld door Wilma. Ik sta met de handen vol en vraag of ik even terug mag bellen. Als ik thuis ben aangekomen bel ik Wilma. Ze nodigt ons uit om te komen BBQ-en. Ik vertel dat Paula de volgende morgen weer vroeg moet beginnen en dat het de avond ervoor ook al heel laat is geworden en dat we daarom bedanken. Wel jammer hoor! Het is altijd gezellig bij Martin en Wilma en een bbq gaat er natuurlijk ook altijd in maar soms moet je helaas dit soort leuke dingen aan je voorbij laten gaan.
Tegen 15:30 uur komt Paula thuis. Ze vindt het jammer dat we niet naar Wilma en Martin gaan maar ze geeft ook aan dat ze erg moe is. Na het eten ligt ze dan ook al snel op de bank te slapen!
Zondag komt Paula iets vroeger van haar werk thuis. Ik ben eerst naar mijn ouders geweest. Mijn vader heeft op het ogenblik problemen met het suikerprikken. Hierdoor lukt het autorijden niet goed. Hij is hier erg door ontdaan. Dit is natuurlijk een stuk mobiliteit die hij dreigt kwijt te raken. Het bezoek is dan ook niet echt gezellig maar ze zijn blij dat ik even ben langsgeweest. Ook vandaag, toen Paula thuis kwam, vond ze binnen enkele minuten de bank om hier even een tukje te doen.
De rest van de dag doen we niet veel meer.
Maandag, tweede pinksterdag, hoeft Paula maar tot 11:00 uur te werken. We hebben afgesproken om na haar werk de voortuin onder handen te nemen. Eerst eten we even een boterham en dan beginnen we. Het voortuintje is in 13 jaar tijd nog nooit echt gedaan. Dit komt ook omdat het eigenlijk, op een meter na, van de gemeente is. Alle buren hebben het zich inmiddels toegeeigend maar wij hebben het gelaten zoals het was. Als we een uurtje bezig zijn zijn we al aardig op weg. Nu moeten we nog van de overtollige grond af zien te komen. “Subtiel” dumpen we de grond aan de andere kant van de dijk, onder het motto “van de gemeente, voor de gemeente”.┬á Als we bijna klaar zijn komen mijn schoonouders aanrijden. We drinken een kop koffie en kletsen wat bij. Nadat ze vertrokken zijn besluiten we ook de achtertuin onder handen te nemen. Onze vuilcontainer zit in no-time vol en we moeten noodgedwongen stoppen. Ik vind dat minder erg maar het was goed geweest als we gelijk door hadden kunnen gaan.
’s Avonds krijgen we nog onverwacht bezoek van Bas. We hebben hem al een tijdje niet gesproken en het is altijd leuk om te horen waar hij nu weer druk mee is. Na twee colaatjes gaat hij er weer vandoor.
Vandaag is weer gewoon een werkdag, althans voor mij. Paula is nu vrij. Ja, zelfs ruzie maken is moeilijk ­čśë Paula heeft een afspraak met haar moeder. Ze gaan naar het Ouwehand dierenpark in Rhenen. Het weer is nu nog goed en dan moet je het er van nemen. Het dierenpark is erg mooi en ze hebben een leuke dag. Er waren alleen heel veel scholieren die bezig waren met hun schoolreisje. Dit mocht de pret echter niet drukken.