Update 19 maart 2012

Ja! Binnen 1 week! Het weblog staat weer op de agenda. Ja, in deze tijd van twitter, Facebook en alle andere socialmedia vergeet je bijna het “ouderwetse” weblog up to date te houden.

De week is rustig verlopen. Maandag moesten we beide weer werken. Dit viel niet mee naar zo’n lekkere lentense zondag. Maar goed; sommige dingen moeten nu eenmaal gebeuren. ’s Avonds hadden we Noorse les van Wilja. Ik had weer eens geen voorbereidingen getroffen want de avonden bestaan over het algemeen weer uit hoofdpijn en vermoeidheid. Gelukkig had Paula wel het nodige gedaan waar ik dan weer op mee kon “liften”.

Paula ging woensdagavond alleen naar de hondentraining. Ik moest werken waardoor ik helaas niet met haar mee kon. Achteraf had het gekund. De hele avond stond er namelijk niet 1 afspraak in de agenda’s van de adviseurs! Het is echt stil de laatste weken. Maar goed, als we eerder naar huis gaan kost dat de nodige uurtjes die ik op het ogenblik best kan gebruiken. We besloten dus om op het werk te blijven en opschonings werk te gaan doen.

Toen Paula na het trainen thuis kwam bleek dat Lars er niet echt zin in heeft gehad. Hij zit in een soort van puperfase! Het kost de nodige moeite om zijn aandacht te krijgen en het liefst gaat hij die kant op die jij nou juist niet op wil. Het is dus een hele uitdaging en een kwestie van door blijven zetten.

Donderdagmiddag was ik iets vroeger klaar en toen ik thuis kwam zat Paula gezellig met twee van haar collega’s aan de koffie. Zij wilden nog even op “kraamvisite” bij Lars. Het was gezellig en tegen half 7 gingen zij naar huis. Met weinig zin moesten we toen nog aan het eten beginnen.

Omdat ik vrijdagmorgen controle werkzaamheden op mijn werk moest doen ben ik iets eerder begonnen. Samen met een collega controleren we “erven”-dossiers. Een saai werkje. Maar omdat ik vroeger was begonnen kon ik ook eerder naar huis. Dit kwam goed uit want de ouders van Paula komen mosselen eten. Niet alleen eten; ze komen ze ook bereiden. Omdat zij in het weekend vertrekken voor een vakantie van 2 weken hebben we een soort van “uitzwaai”-avondje.

Ik ben niet de gezelligste want ik heb weer eens behoorlijk last van hoofdpijn.

Dan eindelijke weekend! Zaterdagmorgen staat de wekker op 6:45 uur. We moeten om 8 uur vertrekken naar Ewijk voor de jachttraining van Lars. Lars was helemaal opgewonden en kon moeilijk zijn focus op de opdrachten richten. Je ziet dat hij erg graag wil maar dat is dan ook gelijk zijn valkuil. Ook verwachten we vaak iets te veel van hem waardoor er best wat druk op hem komt te staan. We moeten vooral niet vergeten dat hij pas 5 maanden oud is.

Na de training gaan we nog even langs bij Martin en WIlma. Zij appten of we zin in een bakkie hadden. Het was erg gezellig en ook Lars vermaakte zich prima met Cas. Als twee dolle honden renden ze door de tuin!

Zaterdagavond vierden we de verjaardag van mijn moeder. Samen met zus en oom en tante waren we uitgenodigd om een hapje te komen eten. Het was gezellig en ook Lars gedroeg zich prima. Gelukkig maar want een eerste indruk…….. Het was namelijk de eerste keer dat hij bij mijn ouders thuis was.

De volgende morgen konden we eigenlijk uitslapen maar daar dacht Lars anders over. Paula ging zo tegen half zeven haar bed uit om Lars uit te laten. Ik besloot om dan maar het ontbijt te gaan maken. Rond zeven uur zaten we dan ook lekker aan een pistoletje en een croissantje. Zo; we hebben een lekkere lange dag! Paula is een beetje onrustig en begint met de vouwwas. Ik schenk nog maar eens een kopje koffie in. Rond 11 uur rijden we richting het bos waar Lars zich lekker kan uitleven.

Het is een lekkere rustige dag waarin we naast de nodige koffie, wandelingen ook nog wat in het huishouden doen. Een goede combinatie voor een zondag! Tegen half elf gaan we naar bed. Ik stop Lars in zijn bench. Hij heeft deze nieuwe bench nu voor de 2e nacht. De eerste nacht ging goed en het verbaast ons dan ook dat deze tweede nacht begint met het nodige gejammer van Lars! Op een gegeven moment heb ik er genoeg van en loop naar boven om hem even toe te spreken. Weinig onder de indruk begint hij na 3 minuten nog een keer opnieuw! Maar gelukkig na een half uurtje besluit hij dan toch dat het genoeg is geweest.

Vanmorgen, toen ik boven kwam, lag Lars niet echt ontspannen in zijn bench. Ik hoop voor hem dat hij niet de hele nacht zo actief is geweest. Nou, dan krijgt hij vandaag de mogelijkheid om een te kort aan slaap weer in te halen!

Iedereen een hele fijne week gewenst!