Update 19 april 2010

Na een veel te kort weekend moest ik maandag al vroeg de deur uit. Kwart over zeven reed ik hier weg om optijd in Wijchen aan te komen. Ik had daar namelijk een vergadering. Het is slechts een kleine 30 kilometer rijden maar je weet ’s ochtends maar nooit met dat verkeer.
De vergadering was niet heel erg zinvol en tegen half tien reed ik naar het kantoor waar ik die dag moest werken. Onderweg hoorde ik weer een raar geluidje aan mijn auto. Dit had ik het weekend ook al gehoord en ik besloot om maar meteen na mijn werk door te rijden naar de garage.
Helaas liep de planning iets anders want, hoewel we al om vier uur gingen sluiten, kon ik door een late klant niet echt snel de deur uit. Toen ik zo tegen tien voor half vijf in de buurt van Arnhem was besloot ik de garage maar eens te bellen om te vragen of het uberhaupt wel zin had om langs te rijden. De receptioniste wist me te melden dat de werkplaats om vijf uur ging sluiten en dat er dan ook geen monteur meer aanwezig zou zijn. Dat was jammer! Toen ik de Pleybrug opdraaide richting het Velperbroek kwam ik er ook al snel achter dat het toch geen zin zou hebben gehad om naar de garage in Zevenaar te rijden. De brug stond namelijk vol met een behoorlijke file. Ik nam de afslag naar Huissen en was dus gewoon een avondje lekker bijtijds thuis.
Paula was maandag pas om kwart voor 10 begonnen. Dit kwam haar goed uit want zo kon ze meteen na het werk door naar haar paardrijles. Tegen een uurtje of half tien kwam ze thuis. Ze had onderweg bij de Mac Donalds nog wat te eten gehaald en voor mij een lekkere milshake.
Op dinsdag en woensdag waren het gewone werkdagen. De wekker op half 6 en ’s avonds lui op de bank. Het voelde, door de lange week van vorige week, alsof er maar geen einde aan de werkweek kwam! Ik heb nog geprobeerd de dinsdagmiddag vrij te krijgen om naar de garage te gaan maar dit lukte helaas niet. Ik had nog een telefoontje naar onze planning gepleegd om het te vragen maar nee, ik kon echt niet. Toen ik ’s ochtend op kantoor kwam bleek ook nog eens dat er een roosterwijziging was geweest waardoor ik op het verkeerde kantoor stond. Dit was mij niet doorgegeven en ik moest dus snel weer naar het hoofdkantoor.
Gelukkig kon ik de woensdag twee uurtjes eerder naar huis. Ik kon toen met de auto naar de garage. De uitlaat bleek kapot te zijn. Helaas konden ze me niet meteen helpen maar gelukkig kon ik een auto meekrijgen. Dit was een soort van servicebusje. Paula kon gelukkig donderdag de auto weer omruilen.
Donderdagmorgen had ik weer een vergadering. Daarbij kwam  ook nog dat ik de avond moest werken. Het was dus een lange dag. Paula was lekker vrij en is op visite geweest bij Sonja. Ook is ze de middag naar Taspo gegaan om te rijden.  ’s Avond heeft ze gezellig bij Sabine en Francis gegeten. Ik was zo rond kwart voor negen thuis en was blij dat ik even alleen was.
Ook de vrijdag was Paula vrij. Ik moest zo rond 9 uur de deur uit en ook Paula ging toen op pad. Ze ging Monique helpen het huis op te ruimen. Ze was er al om kwart over tien en samen met mijn zus hebben ze er een nuttige dag van gemaakt. Paula bleef ook in Utrecht eten en ik besloot, lekker gemakkelijk, een aantal broodjes te halen bij Bakker Bart.
Het weekend hadden we, buiten het personeelsfeestje van Paula, geen plannen. We konden dus een keer uitslapen maar om half acht stonden we al naast het bed.
We besloten op Kronenburg, in Arnhem de boodschappen te gaan halen omdat Paula ook nog even wilde kijken voor nieuwe kleren. Ze heeft namelijk ’s avonds een bedrijfsuitje. Al snel heeft ze iets leuks gevonden en kunnen we de boodschappen inslaan. Thuisgekomen ruimen we alles op en drinken lekker een kopje koffie. De middag doen we niet veel en tegen half zes moet Paula zich omkleden. Kwart voor zeven vertrekt ze om een paar collega’s op te halen. Ze is vanavond de BOB!
Kwart over twee komt Paula thuis en ik heb al een klein dutje op de bank gedaan. Even bijkletsen en dan maar naar bed.
Al om 8 uur zijn we er weer uit en eten we een broodje uit de oven. We moeten nog even langs het werk van Paula. Een van de collega’s heeft namelijk haar sleutels in de auto van Paula laten liggen. Daarna moeten we ook nog naar het huis van mijn schoonouders. Zij zouden vrijdag uit Turkije terugkomen maar door de aswolk en de geannuleerde vluchten zitten ze nog steeds vast in Istanbul. Ze hebben onvoldoende medicijnen bij zich en moeten de samenstelling van die medicijnen weten om deze in Turkije te kunnen bestellen.
Na die “boodschapjes” rijden we richting Winterswijk. Obelink, een vrijetijdsmarkt, is deze zondag geopend en we willen vast even kijken naar een aantal spullentjes voor de vakantie. We willen namelijk een oventje voor in de caravan zodat we onderweg lekker een pizza of een ovenbroodje kunnen bereiden. Als we aankomen is het al aardig druk. Het publiek bestaat voornamelijk uit Duitsers en we wanen ons dan ook in het buitenland. Al snel vinden we een geschikte oven met voldoede mogelijkheden en ruimte. Hup in de winkelwagen met nog wat andere spullen, afrekenen en naar de auto. Nu we de “verplichte” spullen hebben, kunnen we rustig rondkijken bij de caravans en tenten. Je wordt er wel een beetje hebberig van hoor! Al die mooie nieuwe modellen met die prachtige afwerking en mogelijkheden.  Als je toch geld te veel zou hebben………. Ach, we zijn heel tevreden met onze eigen caravan. Die voldoet meer dan voldoende.
Toen we terugkwamen van Winterswijk hebben we eerst lekker koffie gedronken.  Ook hebben we de middag een film gekeken: “2012”. Een rampenfilm over het einde van de aarde. Dit gebeurd door uitbarstingen. Dit gaf meteen een hele andere kijk op de huidige situatie van de IJslandse vulkaan!!
Vandaag kon ik rustig beginnen. Paula was al om half zeven de deur uit maar ik hoefde pas om 12 uur te vertrekken. Om de tijd wat te “doden” besloot ik maar in bad te gaan. Zo’n half dagje werken is eigenlijk niks. De hele ochtend staat dan ook in het teken van “naar het werk gaan”.  De kop is er weer af! Werkse allemaal!