Update 17 mei 2009

Nog 6 weken te gaan en dan…..

Maar voorlopig moet er eerst gewoon gewerkt worden dus maandag, na een vrije morgen, rijd ik zo rond twaalf uur richting Nijmegen. Het is gelukkig niet zo druk als in de ochtend dus ik ben lekker op tijd. De middag is zo om want om kwart over vijf gaat de deur al weer achter ons dicht. 

Tegen zes uur ben ik thuis en Paula heeft dan al de caravan zover in orde. We hoeven alleen nog aan te haken en dan kan de caravan weer terug naar de stalling. Op de terugweg rijden we langs een snackbar en trakteren onszelf op een heerlijk softijsje. Lekker gevoel hoor dat het nog maar een aantal weekjes duurt voordat we hem weer kunnen halen!

Woensdag heeft Paula een drukke dag. Ze gaat samen met Marjan naar Bula en aansluitend eet ze bij Marjan. ’s Avonds gaan ze samen, Paula voor het eerst, naar meditatie.  Ik moet ’s avonds werken en eet samen met 4 collega’s bij de Chinees. We hebben een keer wat meer tijd dan anders omdat er geen afspraken in de agenda staan. Alleen om 19:00 uur komt een klant en die neemt een collega voor haar rekening. Gelukkig heb ik nog wat werk liggen dus ik hoef me niet te vervelen.  Tegen half negen ben ik thuis en zo’n anderhalf uur later komt Paula thuis. Het mediteren is niet echt gelukt en ze moet een beetje aan de sfeer wennen. Volgende week gaat ze weer. 

Donderdag gaat Paula met haar moeder naar Divoza, een ruitersport zaak. Ze gaat alvast haar verjaardagscadeau uitzoeken. Ze heeft een mooie ruiterbroek en een paar stalschoenen uitgezocht. In de middag kreeg ik een sms’je: “bedankt voor het prachtige cadeau!”. Nou, het is wel eens moeilijker geweest om iets voor haar te vinden. 

Donderdagavond gaan we naar Sabine, we gaan de voorrondes van het Eurovisie Songfestival samen bekijken. Francis heeft een afscheidsdineetje en is er jammer genoeg niet bij. Het is gezellig en na het optreden van de Toppers krijgen we alle drie toch weer de hoop dat Nederland nu eindelijk een keertje door is naar de finale. Al snel zijn we een illusie armer: Nederland is niet door! Wel is Noorwegen door; dus we hebben nog een tweede kans 😉 Rond kwart over 11 komt Francis thuis en zo kunnen we ook nog even met hem bijkletsen. Tegen kwart over twaalf rijden we richting huis; het is morgen gewoon weer een werkdag!

Vrijdag ben ik redelijk op tijd thuis. Ik hoef maar tot kwart over vier te werken en ik ben dan ook al rond vijf uur thuis. Paula is nog onderweg van stal naar huis. Haar dag is iets anders verlopen.  Ze heeft een halve dag moeten wachten op de glaszetters. Deze zouden vrijdag de ramen van, zowel de studeerkamer als de woonkamer komen vervangen. Bij aankomst concluderen ze al snel dat dit klusje niet geklaard kan worden zonder het opbouwen van een steiger. Een collega, die de offerte had gemaakt, had dit fout ingeschat. Onverrichte zaken vertrekken ze weer en nou komen ze volgende week woensdag terug.

Zaterdag zijn we al bijtijds wakker. Snel de joggingbroek en schoenen aan. We gaan eerste een stukje hardlopen. Het lopen gaat best goed; het weer is lekker en we hebben niet al te veel wind. Ook houden we het iets langer vol dan de vorige keer. Na het hardlopen, een ontbijtje en een frisse douche gaan we op pas voor de weekboodschappen.  Hierbij komen we de ouders van Paula nog tegen en kletsen even bij.

Rond vijf uur komen Cor en Irma. Ze komen gezellig eten en na een potje Skipbo kijken we naar de finale van het Songfestival. En ja hoor; we winnen!!! 

Vandaag doen we het “rustig aan”. Geen afspraken maar wel de nodige huishoudelijke taken. Ik ga aan de slag met het schoonmaken van de auto en Paula houdt zich bezig met het huis. Na de verschillende taken bel ik ook nog even met Monique.

Monique moet morgen afrijden en is natuurlijk behoorlijk zenuwachtig. We duimen morgen natuurlijk voor haar en vragen iedereen die dit leest hetzelfde te doen! 

Wordt vervolgd….