19 november tot 14 december 2007

Update 14 december 2007:

De veranderingen op mijn werk zijn pijnlijk zichtbaar; agenda’s lopen leeg en als er afspraken inkomen zijn ze van een kwaliteit waar je niet heel veel mee kan. Gelukkig zit de werkweek er weer op en moest ik me vandaag concentreren op andere zaken.

Vanochten stond de wekker op 5 uur 37! Paula moest, ondanks dat ze gisteren een late dienst had, toch al weer om 7 uur beginnen! Ja, de verzorging is echt een roeping, moet wel!

Ik had een rijles afgesproken om 8 uur. Niet echt een goeie planning want ik had vanmiddag ook theorie examen Techniek. Niet hier in Arnhem bij het CBR, niet in Nijmegen maar om 12 uur in Leusden bij Amersfoort, off all places!

Ik kwam rond kwart voor 12  bij het CBR aan. Eerst nog even Lloyd daar uitgelaten en toen maar naar binnen. In no time had ik 4 man om me heen verzameld die allemaal aan mij vroegen hoe de inschrijfprocedure in zijn werk ging. Aangezien het voor mij ook de eerst keer was kon ik daar natuurlijk geen antwoord op geven. Even ontstond er verwarring toen bleek dat iedereen een ander examen had.  Alles kwam goed en iedereen moest in de zelfde ruimte plaatsnemen. Natuurlijk pas nadat het legitimatiebewijs en het inschrijfformulier  waren gecontroleerd.

Ik mocht plaatsnemen op plaats 18. Voor 50 vragen kregen we 1 uur en 15 minuten de tijd! Ruim voldoende want na 25 minuten had ik de laatste vraag ingevuld. Buiten de zaal moesten diegene die klaar waren wachten op de overige deelnemers. Pas als de laatste klaar is wordt de uitslag meegedeeld.

Het wachten duurt, zoals gewoonlijk, lang. Eindelijk is de laatste klaar en komt de examinator naar buiten met de uitslagen. Eindelijk krijg ik te horen dat ik geslaagd ben!! Met slechts 4 fouten heb ik, zonder technisch inzicht!, mijn eerste certificaat binnen!!! One down, two to go!!!

Update 10 december 2007:

Afgelopen donderdag en vrijdag hebben we gewoon beide gewerkt.  Paula moest vrijdag zelfs tot 23:00 uur werken en ons weekend begon dus vrijdagavond laat.

Zaterdag ben ik de hele dag met het voorbereiden van het examen techniek bezig geweest. Paula had het druk met paardrijden, winkelen en nog eens winkelen. Het rijden ging zaterdag met wat spanning gepaard omdat Lennox behoorlijk aan het bokken was geslagen en Paula alle zeilen bij moest zetten om er niet afgegooid te worden.  Rond 12 uur kwamen haar ouders Paula ophalen om samen naar de Macro te gaan.  Tussen de Macro en Huissen stad door werd er nog wat tijd ingeruimd om hier koffie te drinken: gezellig!

Gisterenmorgen zijn we redelijk bijtijds opgestaan. Onze vriendin Miranda zou, samen met haar vriendin Ella, langskomen. Ze zouden er rond 11 uur zijn maar dit werd wat later: ze kwamen rond kwart over 12 pas aan! Het was een gezellige dag die bestond uit een stadswandeling van 1 1/2 uur, kaasfondue en natuurlijk roze koeken. Rond 21 uur 30 gingen zij weer op weg richting Dordrecht.

Update 6 december 2007:

In de verte is het silhouet van de stoomboot nog te herkennen. Flink op stoom richting het zonnige zuiden. Ook ons is hij dit jaar niet vergeten!

Gisteren zijn we gezellig bij Francis, Sabine en de kids geweest. We werden uitgenodigd om daar Sinterklaas te vieren. Het was heel leuk om die grote ogen van Charlotte en Lucas te zien terwijl zij hun cadeaus uitpakten.

Het was een gezellige avond: dankje Sinterklaasje en natuurlijk Francis en Sabine!

Update 2 december 2007:

De december maand is weer aangebroken. De maand waarin het soms lijkt of er hierna niets meer is. Het nieuwe jaar bestaat nog niet, er moeten doelstellingen behaald worden, de feestdagen staan voor de deur. Vergaderingen en borrels staan op de agenda en of dat nog niet genoeg is zijn er ook nog de nodige verjaardagen te vieren! Wat mij betreft  mag deze maand snel voorbij zijn; ook omdat het dan lijkt dat ons doel nog sneller dichterbij komt.

Het weekend is al weer bijna voorbij en heeft bestaan uit werken en leren. Het weer was slecht dus het kwam er ook niet echt van om lekker naar het bos te gaan of zo. Paula heeft zelfs het hele weekend gewerkt en heeft haar eerste vrije dag pas dinsdag. Het vorige weekend vond ik toch echt een stuk gezelliger!

Morgen moet ik, voor een vervolg afspraak, eerst naar de tandarts. De noodvulling, die de tandarts heeft gezet i.v.m. een wortelkanaalbehandeling, wordt vervangen voor een definitieve vulling. Daarna heb ik ’s middags weer een les met de vrachtauto gepland.  Ik verheug me er echt op. Ik ga het morgen eens proberen lekker rustig aan te doen!

Update 30 november 2007:

Zo de week zit er weer op!! En gelukkig maar want op het werk was het behoorlijk treurig! Door alle veranderingen wordt het voor mij en mijn collega’s wel  heel moeilijk om  dezelfde prestaties te blijven leveren! Maar vandaag is mijn weekend begonnen dus even, buiten dat ik morgen voor een collega werk, genoeg over werk.

Vandaag moest Paula werken en had ik al om 8 uur rijles. Dus lekker vroeg op en meteen naar de parkeerplaats. De instructeur was nog niet aanwezig dus geduldig gewacht. Het wachten duurde gelukkig maar een paar minuten want het was best koud.

Samen met de instructeur Raymond ben ik eerst een rondje rond de vrachtwagen gelopen. Deze inspectie gebeurt ook tijdens een examen dus is zeker niet overbodig. In de vrachtwachten controleren we ook nog de papieren en vullen we een tachograaf schrijf in. Ook dit gebeurd tijdens het examen en je moet deze schrijf dus wel goed invullen.

De les verliep, na mijn gevoel, niet zo goed. Ik was met alles wat te gehaast bezig waardoor het niet lekker ging. Raymond vroeg waarom ik zo onrustig was. Ik wist het antwoord wel maar ach om hem nu met mijn werkstrubbelingen te vervelen ging me wat te ver.

Op een gegeven moment kwamen we in een woonwijk op een vrij smal stuk aan. Aan mijn linker kant stond in de middenberm een aanhanger geparkeerd. Hij stond net voor een bocht naar rechts en ik dacht in mijn spiegel te zien dat ik hem al voorbij was. Dit bleek niet helemaal  te kloppen en ik werd door Raymond nogmaals geattendeerd op de uitzwaai van de vrachtwagen. Als ik door was gereden had ik zeker deze aanhangwagen een zwiep naar links gegeven! Toen ik de kans kreeg om ook de andere spiegel  te bekijken (deze staat ingesteld op de instructeur) zag ik dat ik helemaal nog niet voorbij de aanhanger was.

Maandag heb ik weer een les gereserveerd en ik hoop dat deze een stuk soepeler zal verlopen; ik ga er in ieder geval alles aan doen!!!!!

Na mijn rijles was het gewoon tijd om de boodschappen te doen. Het was al lekker druk bij de winkel en dat bracht de nodige ergenissen met zich mee! Het blijft een noodzakelijk kwaad en de volgende keer bestel ik het gewoon weer via het internet! Wat vinden mensen er toch aan?

’s Middags komen mijn ouders nog even langs voor een kop koffie. Dit geheel onverwacht, ze bellen dan ook aan terwijl ik net even lig “na te denken” op de bank. Met een afdruk van het kussen nog in mijn gezicht maak ik open. Het wordt tijd om eens lekker uit te slapen!!!

Update 26 november 2007:

De week begon vooral voor Paula leuk. Samen met haar ouders is ze gezellig naar de Margriet winterfair geweest en dat terwijl ik gewoon moest werken! De buit van deze beurs bestond uit de nodige documentatie maar ook een abonnement op de Telegraaf, een abonnement op de Veronica, wat kaarsen, sierraden en zelfs twee pakken met koeken. ’s Avonds gaat Paula nog “babyzitten” bij Francis en Sabine. Zij moeten naar een “10 minuten gesprek” van hun dochter Charlotte. Ik heb, zoals iedere dinsdag, een avond theorie voor het CCV-B diploma.

De rest van de week zijn we beide lekker druk en om even tot rust te komen besluiten we het weekend lekker een paar dagen naar het Sauerland te gaan. Ik probeer zowel via mail als via de telefoon contact met het hotel te krijgen maar pas donderdag krijg ik het voor elkaar iemand te spreken.  We zijn van harte welkom maar moeten er rekening mee houden dat de keuken gesloten is. Geen probleem! We besluiten gewoon te gaan.

Zaterdagmorgen staan we redelijk optijd op. Even de spullen pakken en om ongeveer 10 uur vertrekken we richting Duitsland. In de buurt van Winterberg zien we dat het wat gesneeuwd heeft.

Het hotel heeft dit weekend, buiten ons, geen gasten. We richten ons in en besluiten om even richting Bad Berleburg te rijden. Op de heenweg komen we ook door Girkhausen waar we wat herinneringen ophalen. In Berleburg gaan we langs de conditurei om een kop koffie te drinken. Bij terugkomst in het hotel is het erg stil. Het restaurant gedeelte is donker en de deur zit opslot. We hebben de sleutel dus geen probleem.  ’s Avonds besluiten we bij de “buren” te gaan eten. Het eten viel wat tegen en het restaurant was een combi tussen kroeg en eet gelegenheid. De rook was om te snijden.

Zondagmorgen stonden we om 7 uur 30 op. Het ontbijt is tussen 8 en 10 uur en nadat we Lloyd hadden uitgelaten gaan we richting de eetkamer. We komen Martine, de eigenaresse tegen, ze herkent ons en begroet ons vriendelijk. Meteen biedt ze aan om ons ’s avonds voor ons te koken.(Het seizoen is slap op dit ogenblik en daarom is er geen personeel aanwezig.)  Het ontbijt is zalig; heerlijke zalm, lekkere broodjes, eigen gemaakte jam, te veel om op te noemen!

Na het ontbijt gaan we naar Winterberg. We zijn in de veronderstelling dat de winkels hier op zondag open zijn. Ook hier merken we dat het seizoen op het ogenblik slap is. De winkels zijn namelijk gesloten. Dan maar een lekkere kop warme chocolademelk. Het worden er twee en we besluiten bij het “meertje” met Lloyd te gaan wandelen. Het meertje valt wat tegen; het is niet meer zoals we in ons geheugen hebben. Het wordt niet meer als recreatiemeertje gebruikt. De wandeling was heerlijk.  Ook vandaag doen we Girkhausen nog even aan. We rijden een stuk door de bergen en op een gegeven moment komen we op een weg die eigenlijk niet voor auto’s bedoeld is ;-)))!! Dus wij verder. Komen we een nog een drietal wegvluchtende reeen tegen; prachtig!

’s Middags doet Paula nog even een dutje en ik pak mijn “studieboeken” om een uurtje mijn theorie te leren. Om ca. 18 uur gaan we naar beneden om Lloyd uit te laten. We komen beneden meneer Bremerich tegen en vragen of het nog mogelijk is om in het hotel te eten. Geen probleem!

Martine komt aan onze tafel en doet ons een voorstel: lekkere goulash soep, een jagersnitzel en een saladebordje.  Lijkt ons helemaal prima!  Meneer Bremerich komt nog even aan onze tafel en vertelt over zijn ongeluk van een paar maanden geleden. Als het eten geserveerd wordt verlaat hij ons weer. Wel grappig: een schaarsverlicht restaurant met de de eigenaarsfamilie aan de ene tafel en wij aan de andere tafel. De eigenaresse die alleen voor ons de keuken in gaat. Als dat niet gastvrij is!

Vanmorgen wordt ik met een knallende hoofdpijn wakker. Daarbij heb ik last van mijn buik en ben ik misselijk! Een duidelijk geval van migraine! Echt balen om zo een fantastisch weekend af te sluiten. Om 10 uur vertrekken we weer richting Nederland en gelukkig voel ik me langzaam  wat beter. Jammer dat het weer voorbij is!

Hier wat foto’s van ons weekend!

Update 19 november 2007:

Vandaag worden  we om 6 uur 15 gewekt door Giel Beelen. Paula moet er vroeg uit want zij moet vandaag gewoon werken. Ik ben nog lekker een dagje vrij maar ook ik moet vroeg de deur uit omdat ik namelijk om 8 uur mijn derde rijles heb.

De rijles gaat redelijk goed. Ik moet me wel meer “als een vrachtwagen gedragen” volgens mijn instructeur. Het blijft gewoon wennen zo’n gevaarte. Anticiperen is het sleutelwoord.

’s Middags heb ik nog een afspraak staan met een tweedehands winkel. Ze komen langs om te kijken of ze onze piano mee willen nemen. Paula gebruikt hem amper meer en het stemmen van de piano kost jaarlijks zo’n 200 euro. Verder geeft het weer wat meer ruimte in de kamer en we zijn toch niet van plan deze piano straks mee te nemen naar Noorwegen.

Om ca. 13:00 uur komen ze dan eindelijk. Ze schrikken een beetje als ze zien dat de piano ook nog twee trapjes af moet. Ik help een handje en achteraf valt het gelukkig allemaal weer mee.

Het volgende project dient zich al weer aan. Gisteren heb ik voorgesteld om onze slaapkamer maar weer eens anders in te richten. Nu slapen we vlak naast het raam en met het dalen van de temperatuur is het toch wel lekker iets verder van dit raam te liggen. Ik kan natuurlijk niet wachten tot Paula thuis is dus ik ga vast beginnen………….