3 juni 2013

 

Om 6:55 uur werd ik vanmorgen wakker. Ik moest naar het toilet en dat is toch een klein wandelingetje dus treuzelen is niet handig! 
 
Toen ik van het toilet terugkwam ben ik rustig op een stoel voor de caravan gaan zitten. Ik wilde Paula nog niet wekken. Na ongeveer 10 minuten schok ik me dan ook rot toen ze opeens met Lars achter me stond. Ze was er ook meteen uitgekomen en had het bed aan kant geruimd en is toen meteen met Lars gaan wandelen. 
 
Dan maar lekker een kopje thee en een plaatje roggebrood erbij. Het komt goed uit dat we vroeg zijn want vandaag moeten we weer een stukje rijden. De plannen zijn om tot Lubeck in Duitsland te rijden.
 
Snel onder de douche, stroom afkoppelen, chemisch toilet reinigen en op naar de receptie om de keycard in te leveren en de borg te collecteren. 
 
Rond 9:15 uur reden we het terrein af. De rit verloopt goed totdat ik, net voor Malmö verschrikkelijk last van mijn buik krijg en opzoek moet naar een benzinepomp of iets dergelijks. Met enige paniek neem ik de eerste afslag en zo hard als de wieltjes de caravan kunnen dragen, race ik opzoek naar een toilet.
 
Gelukkig vind ik er, op zo’n 7 km een. Pfff, dat is een geluk! De reis kan verder. Maar nog geen 10 minuten later; het zelfde verhaal! Gelukkig weer een benzinestation op tijd bereikt! Dit is niet prettig reizen en bovendien er vermoeiend. 
 
Gelukkig komt alles weer een beetje tot rust en ik besluit gewoon maar niet meer te eten, althans niet tijdens de rit! Zo komen we uiteindelijk toch nog over de öresundbrug en daarmee de grens van Zweden naar Denemarken. 
 
Als we, zo’n twee uur later bij Rødby aankomen hebben  we geluk want we hoeven nog geen 15 minuten te wachten op de boot naar Puttgarden. Bijna dreigt het mis te gaan als het verkeerslicht voor onze baan op rood gaat. Drie minuten later mogen we gelukkig toch mee.
 
In Lübeck hebben we een camping uitgekozen. Zo hoeven we niet van die ellenlange afstanden te rijden. De camping is al best druk maar we vinden snel een rustig plekje en hebben nog best een grote ruimte voor onszelf. 
 
Morgen gaan we op huis aan. Het zal dan, zonder al te veel oponthoud nog zo’n vijf uurtjes rijden zijn maar je weet maar nooit als je Hamburg voorbij moet.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *