10 september 2013

Vorige week maandag en dinsdag, de 2 dagen voor mijn vaders crematie waren nog onverwacht druk met het regelen van allerlei praktische zaken. Een constant gevoel van vermoeidheid en de daarbij horende emoties maken dat alles stroever loopt dan anders.

Dinsdagavond, naar haar bezoek aan mijn moeder, kwam Monique onze kant op. Zij blijft bij ons logeren. We hebben allemaal moeite om het bed in te komen en daar eenmaal in beland wil nog niet zeggen dat we kunnen slapen. Ik zie de wekker steeds iets verspringen en de nacht wordt dan ook redelijk vermoeid afgesloten met het afgaan van de wekker.

Half 7 zijn we alle drie het bed weer uit. We moeten natuurlijk nu de badkamer delen en dit vergt de nodige tijd. Wonder boven wonder gaat alles redelijk soepel en zijn we ruim op klaar om te vertrekken richting mijn moeder.

Ook mijn moeder zit al klaar. Vol spanning en emotie. Tegen half 10 rijden we richting het uitvaartcentrum. Daar moeten we om 10 uur zijn en dat redden we gemakkelijk. Er is zelfs nog tijd voor een kopje koffie. Dan gaat het onvermijdelijke beginnen.

Na het bekijken van de bloemstukken, die in de auto naast de kist met mijn vader liggen, vraagt de uitvaartverzorger John of we willen aansluiten en de auto willen volgen.

Het ritje duurt niet lang. Het is slechts 3 km rijden en we zijn dan ook met een kleine 10 minuten bij begraafplaats Moscowa. Daar aangekomen parkeren wij de auto en volgen te voet de auto met mijn vader. Er staan al heel veel mensen en de klokken beginnen te luiden. Best een emotioneel moment.

Aan de achterzijde van het crematorium worden wij begeleid naar de familiekamer. Hier mogen we wachten totdat de uitvaartdienst gaat beginnen. De kist met bloemen ziet er prachtig uit. Voor de kist staat een foto van mijn vader. De foto is gemaakt in het Openluchtmuseum te Arnhem en hij straalt duidelijk!

De dienst is sober maar past precies bij mijn vader. De uitvaartverzorger leidt de dienst prima en later horen we van velen dat ze de uitvaart prachtig vonden met prachtige muziek. Na het afscheid door de bijna 100 gasten, mochten wij nog even in privé afscheid van mijn vader nemen.

In de koffiekamer zaten alle 100 man een kop koffie te drinken. Toch best overweldigend al die mensen die de laatste keer afscheid komen nemen!

Na de dienst en de koffietafel gaan we richting huis. De dag is nog vroeg en des te moeilijker, om in deze situatie, door te komen.

Pa2

 02-03-1937 – 29-08-2013

 

Donderdag ben ik gaan werken. Dit viel behoorlijk tegen! De vermoeidheid van de afgelopen weken in combinatie met alle emoties maken het behoorlijk zware dagen. Te moe om iets te doen en te moe om te slapen! Toch is het ook wel weer lekker om met rationele zaken bezig te zijn. Even iets anders.

Het weekend nemen we de tijd om voor mijn moeder de administratie op orde te krijgen. Dit is een grotere klus dan gedacht maar we komen een heel eind. Zondag even niks. Maar dan, voor mij tenminste, echt niks. Paula moet werken en zodra ze is vertrokken, richt ik de bank in als verblijfplaats voor deze dag! De hele dag komt er niks uit mijn handen. De energie is even totaal zoek. Maar goed dat gaat wel weer komen.

Gisterenavond kregen we gezellig bezoek van Josie. Zij had een optreden in Ede en een afspraak in Arnhem. Hierna kwam ze gezellig bij ons eten. Josie heeft een prachtig nummer geschreven voor Ride for the Roses.

Nog een paar dagen werken en dan lekker 2 weken vrij. Heerlijk even een beetje rust en hopelijk bijkomen van deze vermoeiende tijd.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *