Update 24 augustus 2012

Morgen zit onze eerste vakantie week er al weer op.
Onze vakantie begon op zaterdag 18 augustus. We hadden er lang na uit gekeken en dan is het opeens zover! De wekker stond om 5 uur. We wilden bijtijds vertrekken maar het tempo lag laag en waarom ook haasten? Het is tenslotte vakantie.

De keuken lag nog vol met spulletjes die de caravan in moesten. Een paar keer sjouwen en ook dat klusje was geklaard. Vrijdag, een dag eerder, had Paula de nieuwe autohondenbench in elkaar gezet en waren we wezen proefrijden met Lars. Dit was niet zo’n succes en we hebben toen maar besloten om deze thuis te laten! Goeie investering van ca. €85,–!

Onze nieuwe auto staat achter geparkeerd en enigszins onwennig koppel ik de caravan achter de auto. Ziet er best goed uit deze combinatie. Nu zien het span achter het huis vandaan te krijgen. Dit is net even iets anders dan met de Terrano. Deze was korter en daardoor veel wendbaarder. Maar na een keertje extra voor- en achteruit steken lukte het me om de caravan achterwaarts de straat uit te krijgen.

Zo, dat spul is klaar! Nu nog even douchen en we kunnen vertrekken. Het is dan inmiddels 7:15 uur. Als prins en prinses zitten we in onze nieuwe bolide en sturen richting Noorwegen! Heerlijk deze auto. Alles zit op de juiste plaats en de ruimte is heerlijk.

In Duitsland lopen we tegen de nodige files aan. De ingebouwde navigatie waarschuwt voortdurend voor verkeershinder! En hoe gelijk krijgt ze! Hamburg staat helemaal vast en iedere weg richting de kust is bomvol. Alternatieven zijn er eigenlijk niet dus we sluiten gedwongen aan in de file. Ook de radio meldt ons het actuele fileleed maar wat moeten we. De reis duurt dan ook ca. 4 uur langer dan gepland en pas rond 18:35 uur waren we in Koge, nabij Kopenhagen. Hier willen we overnachten op een voor ons bekende camping. De receptie was nog geopend en snel had ik een plaats te pakken. Nog snel even met de receptionist afgesproken dat we voor 21:00 uur de toegangs/douchekaart weer inleveren zodat we de volgende ochtend vroeg weer kunnen vertrekken.

Moe van de reis eten we van de overgebleven broodjes en gaan we om de beurt onder de douche. Als ik dan de kaart wil inleveren bij de receptie blijkt deze te zijn gesloten. Het is dan 20:20 uur! Dat is balen want dat betekent dat we de volgende dag pas rond 9 uur kunnen vertrekken.

Later op de avond kom ik de receptionist nog tegen en die vertelt me dat hij die avond niet meer aanwezig is en dat we de volgende morgen rond 8 uur langs kunnen komen om te betalen. Lekker dan! Dat is 2 uur later dan gepland! Maar goed; het is niet anders.

De volgende morgen hebben we dus iets meer tijd om te vertrekken. De receptie is nog gesloten als ik daar aankom maar als ik op de deur klop wordt er opengedaan en kan ik afrekenen. De 2e etappe naar Noorwegen kan beginnen.

De reis voorloopt voorspoedig. De veerboot kunnen we oprijden en meteen varen we weg. Geen minuut tijdverspilling. De auto doet het ook goed al moet ik wel wennen aan het inactieve rijstijltje. Cruisecontrol en een automaat: je moet je hoofd er actiever bij houden want anders val je in slaap!

Bij de Zweedse grens krijgen we nog even een extra controle voor Lars. Zijn paspoort moet doorgekeken worden en wordt dan al snel goed bevonden. De Noorse grens levert geen vertraging op en we mogen zonder controle gewoon doorrijden.

Tegen een uurtje of 19:00 uur rijden we Kvile camping op. Wel raar hoor! Het huis ziet er verlaten uit, net zoals de camping. Geen spelende kinderen, niks. Wel zien we een man bij de vuurplaats zitten. Het is, zoals Bianca al had aangegeven, Harold. Hij past deze weken op Kvile camping. We maken even kennis en hij geeft aan dat we een plekje mogen gaan zoeken. Het voelt als een beetje thuiskomen.

Het weer is nog mooi. De lucht danst van de muggen! Dat is geen goed nieuws. En dat zal de komende dagen dan ook blijken!

De dagen op Kvile verlopen rustig. We doen niet echt veel en helaas werkt het weer ook niet echt mee. De ochtenden beginnen met regen en in de middag krijgen we nog een paar zonnestralen. We rijden door de voor ons bekende omgeving en ontdekken alle veranderingen die sinds vorig jaar zijn doorgevoerd. Ja, het gebied staat zeker niet stil en is volgens ons in volle ontwikkeling.

Dinsdag krijgen we een uitnodiging van Toon om daar in de avond een kopje koffie te komen drinken. Hier gaan we graag op in. Het is altijd leuk om even bij ze langs te gaan en bij te kletsen. Omdat de kinderen Lars willen zien spreken we al om 18:00 uur af. De koffie is klaar en we krijgen er ook lekker een stuk koek bij. Buiten op de veranda is het nog lekker en zo kan ook Lars mee op visite. In de auto blijven is voor Lars nog geen optie dus dit is ideaal.

Woensdagmiddag gaan we met Lars naar de dierenarts. We moeten hier langs omdat hij zijn verplichte ontworming in bijzijn van de dierenarts moet krijgen. Deze moet dan weer Lars zijn dierenpaspoort aftekenen. Dit is snel geregeld en 188,– NOK, zo’n € 25,– later, voldoen we weer aan de Noorse regelgeving.

Donderdagmorgen regent het alweer en we hebben besloten om richting Skien te rijden. Hier moet het nog mooi weer zijn en dat is meer dan welkom. In de stromende regen breken we ons kamp op en vertrekken. Harold zien we niet meer dus schrijven we even een briefje om hem te bedanken.

Tegen 14:00 uur komen we aan op onze nieuwe camping in Akkerhaugen. Dit ligt in de buurt van Ulefoss (Nome). De camping is behoorlijk groot maar gelukkig zijn er bijna geen gasten. We zoeken een mooi plaatsje bij het water en al snel staat de caravan en besluiten we de omgeving iets beter te verkennen.

In Ulefoss bevindt zich een deel van het Telemarkkanaal. Hier ligt een sluis als onderdeel van het traject van Dalen naar Skien. In het totaal zorgen 18 sluizen voor het overbruggen van een hoogte verschil van ca. 72 meter. Leuk om te zien.

Vrijdag, 24 augustus, begint de dag met een lekker zonnetje. We besluiten er een rustige dag van te maken. In het zonnetje aan het ontbijt merken we opeens dat Lars enorm aan het kwijlen is. Binnen no-time begint hij met overgeven. Dit heeft hij zeker zo’n 7 keer herhaald. Hij is behoorlijk van streek en ook als we hem even uitlaten blijkt hij aan de diarree ze zijn.

Gelukkig maar dat het nu gebeurd en niet op een reisdag. Nu kan hij rustig aan doen en hopelijk is het morgen weer voorbij.

Wij vermaken ons met een boekje, het internet en het schrijven van het weblog. Heerlijk vakantie!