Homepage van Paula en John Regter

Update 20 september 2011

De hele nacht heb ik mijn draai niet kunnen vinden. De “verrekte” spier zit me behoorlijk dwars! Ik kan slechts op 1 manier liggen en dat komt mijn heup en schouder niet echt ten goede. Toch weten we het tot negen uur vol te houden. Het zonnetje komt voorzichtig door het raam naar binnen en we hopen dan ook op een mooie dag.

Als ik terugkom van het douchegebouw heeft Paula de eitje al opstaan en ook de koffie is klaar. Omdat ik me moeilijk kan bewegen smeert ze ook nog eens mijn brood! Ik word goed verzorgd maar hoop dat de pijn snel minder wordt. Ik zie de terugreis anders best somber in! Maar goed, nog een aantal keren insmeren met tijgerbalsem en de nodige ibuprofen zouden de oplossing moeten zijn.

Vandaag gaan we naar Lillehammer. We wilden dit al eerder doen maar het kwam er niet van. Omdat het vandaag droog zou blijven is het wellicht de juiste gelegenheid.

Rond half 1 kwamen we in Lillehammer aan. Het is zo’n 100 km rijden en daar doe  je toch al snel 1 ½ uur over.

Als we de auto geparkeerd hebben vindt Paula een goede bestemming voor al onze losse kronen: de parkeermeter. Hij lust ze rauw maar is maar karig met het toekennen van parkeertijd.

Lillehammer is niet al te groot, wisten we van de vorige keren, dus de betaalden voor ca. 1 ½ tot 2 uur parkeren. Het was gezellig druk in het stadje en we bekeken wat leuke winkeltjes. Paula kwam nog een leuk winkeltje tegen waar ze “hjerter” verkochten. Dit is een Noors sieraad in de vorm van hartjes. Ze had dergelijke sieraden al in een ander winkel gezien en was er erg enthousiast over. (maar dat is ze over alles wat blinkt) Omdat de prijs aan de hoge kant was besloot ze niks te kopen. Gevolg: natuurlijk waren die sieraden het gesprek van de dag!

Bij een cafeetje dronken we nog een lekker kopje koffie met voor ieder een muffin. Ook in het café was het gezellig druk. We denken dat de Noren niet aan Prinsjesdag doen ;-) en daarom ook niet bezuinigen.

(ga met je muis over de foto)

Op de weg richting de camping komen we natuurlijk nog langs het zaakje waar Paula eerder die sieraden had gezien. Zonder haar te vragen stuur ik natuurlijk die kant op. “Wat gaan we doen?”; vroeg ze. Alsof ik niet wist dat, als ik hier voorbij zou rijden, die sieraden nooit meer uit Paula haar systeem zouden verdwijnen en het beter voor mij was hier even te stoppen.

In het winkeltje liep Paula direct op de juiste schappen af om de kettingen en armbanden te bekijken. Ik dacht nog: dat schiet lekker op maar nee hoor want dan begint het natuurlijk pas: “Welke vind je het mooist, staat het me wel, vind je het echt niet te duur?”, gevolgd door: “Nee, laat ik het nou maar niet doen!” Na wat “aandringen” kon ze haar keus toch snel maken. Maar toen natuurlijk dilemma twee: “ik doe de armband er maar niet bij want anders wordt het echt te duur!” Ook hier was ze, na wat “aandringen” er snel van overtuigd om ook de armband te nemen. Ja, je moet echt zien te voorkomen dat je met “losse eindjes” blijft zitten! Dat kan nare gevolgen hebben. J

In Elverum doen we ook nog even wat boodschapjes maar zijn er zo klaar. We willen terug naar de camping want het zonnetje schijnt nog en daar moeten we natuurlijk nog even van genieten.

Op de camping loopt Paula even naar Bianca om te vragen of het goed is dat we morgen even “gedag” komen zeggen. Ja hoor, gezellig!

Als we op de veranda van de zon en een bakje koffie zitten genieten krijgen we een smsje van Toon. Hij vraagt of we zin hebben om morgen met hun te gaan eten in Elverum. Hier is een nieuw restaurantje en het lijkt hun gezellig om daar te gaan eten voor ons afscheid. Helaas hebben we al een afspraak dus we moeten afzeggen. We hopen het de volgende keer wel te kunnen doen.  We hebben al een paar keer een heel hartelijk onthaal bij Toon en Monique gehad en daar gezellig koffie gedronken.

Na het eten leggen we een kaartje waarna Paula mijn rug met Tijgerbalsem insmeert. Het wordt al donker en ook deze dag is aan ons voorbij geschoten! Morgen nog een dagje en dan zit het er helaas al weer op. Twee weekjes op je favoriete plek is natuurlijk ook veel te kort.

Update 19 september

Na een onrustige nacht werden we vanochtend wakker terwijl het met bakken de lucht uit kwam!

Op de klompjes, paraplu in de hand proberend de plassen te ontwijken bereikte ik het douchegebouw! Gelukt. Het gras is nat en glad en je moet oppassen om niet op je snuffertje terecht te komen.

Terug in de hut drinken we samen lekker een bakje koffie en gaat het oventje weer aan. Dat oventje is voor die € 19,00  een goede aankoop geweest! We maken er veel gebruik van en wat is nou lekkerder dan bij het ontbijt omringd te worden door de geur van net gebakken broodjes?!

Na het ontbijt kleden we ons aan en rijden richting Rena. Het weblog is al een paar dagen niet bijgewerkt dus het wordt weer eens tijd.

De dame achter de koffiebar weet al precies wat we willen: twee thee en een code voor het internet.

Het blog is zo bijgewerkt en we bekijken nog een paar advertenties van een aantal woningen. Een daarvan staat in Blikberget. Dat licht hier zo’n 17 km vandaan en Jan heeft het er een aantal keren over gehad. Moet heel mooi zijn.

De asfalt weg gaat al snel over in een grindweg. We moeten de nodige kuilen en gaten ontwijken. Al snel komen we tot de conclusie dat deze weg in de winter  bijna onbegaan maar moet zijn. Als we dan ook nog een keer linksaf slaan en deze weg verlaten en inruilen voor een nog smallere, slechtere weg, weten we het zeker: dit zou niks voor ons zijn.

De woning, boerderij zeg maar, ziet er goed uit. Voor nog geen € 130.000  met 60.000m2 grond!

De weg terug besluiten we nog wat te toeren richting Elverum. Het is een prachtig gebied met veel bos.

In Elverum gaan we even naar het winkelcentrum. Hier drinken we een kopje koffie en thee en we trakteren onszelf op een gebakje. Paula een heerlijk gebakje met room en marsepein en in een goed gevuld stuk appelgebak.

(ga met je muis over de foto)

Op de weg richting de camping zoeken we nog een woning uit de advertenties maar we kunnen hem niet vinden. Nog te vroeg om naar de camping te rijden besluiten we om in Rena het skigebied te gaan bekijken. De weg, een tolweg moet eerst bij een van de karakteristieke tolhuisjes worden afgerekend. De weg is de moeite waard!

(ga met je muis over de foto)

Al snel kunnen we niet verder. Er stroomt overal water over de weg  en omdat mijn banden niet meer in topvorm zijn beluit ik, na wat glijden, toch maar weer terug te gaan.  Toch komen we prachtige stukjes tegen en moeten we door verschillende watertjes rijden.

In Rena doen we nog een paar boodschapjes waarna we terug naar de camping gaan. Vanavond is het kliekjesavond. Gisteren hebben we heel veel spaghetti overgehouden en die eten we vanavond lekker op. Morgen is de een na laatste vakantiedag al weer aangebroken. Dan is het waarschijnlijk weer droog en gaan we naar Lillehamer.

Update 18 september

Ondanks dat we gisteren laat naar bed gingen zijn we er vanochtend redelijk op tijd uit. Ik besluit ons oventje aan te zetten en voor de croissantjes te zorgen. Heerlijk kopje koffie erbij en het zondagse ontbijt is weer klaar.

Het is rustig op de camping en ook de camper die gisterenavond nog aankwam is al lang weer vertrokken.  Jan en Bianca zijn al weer druk bezig met hun houtvoorraad. Je blijft ook druk met je eigen bedrijf!  Wij doen het rustig aan en voelen ons eigenlijk een beetje schuldig dat we gisterenavond zo laat zijn weggegaan.

In de hut leggen we een kaartje. Paula moet de kaarten draaien omdat ik haast niet voorover kan bukken. Die spier/zenuw tussen mijn schouderbladen spelen me nog steeds parten. Rond een uurtje of 11 stuur ik Toon een smsje met de vraag of we rond 14:00 uur een bakje koffie kunnen komen drinken. Ik krijg geen reactie en ook op de tweede sms wordt niet gereageerd.

Rond 13:40 uur vertrekken we richting Toon en Monique. We hebben niks meer van ze gehoord maar we zien wel. Als ze niet thuis zijn dan hebben we pech.

Als we bij het huis van Toon en Monique aankomen zien we dat er 1 auto weg is. Maar verderop in het veld zien we Toon op zijn quad rijden. Hij ziet ons ook en wenkt of we die richting opkomen. We parkeren de auto en lopen achter het huis langs zijn kant op. Op de veranda worden we begroet door de hond. Door het geblaf komt ook Vera, de dochter van Toon en Monique naar buiten gelopen.  We kletsen een paar minuutjes met haar en lopen dan door richting Toon.

Toon is druk bezig geweest met zijn beekje schoon te krijgen en nu rijdt hij het snoeiafval richting een soort van stortplaatsje. Hij zegt nog dat hij helemaal geen sms had ontvangen. Raar; ik denk dat de smsjes ergens bij de provider zijn blijven hangen! Met Toon lopen we een “rondje” door zijn tuin. Prachtig langs het water van de Glomma! Wat een stuk grond zeg!

Ook Monique komt nu thuis en komt ons tegemoet vanuit het huis. We krijgen een hartelijk welkom. Met z’n viertjes zetten we onze wandeling voort. Heerlijk om zo’n stuk grond te hebben. Er zijn mogelijkheden te over!

Na de wandeling gaan we een kopje koffie drinken. Lekker warm bij de kachel! We krijgen het fotoboek te zien van de verbouwing van de woning. Ze hebben er echt een paleisje van weten te maken.

Tegen een uurtje of vijf rijden we weer richting de camping. Dit keer nemen we de hangbrug. Volgens Toon en Monique moet dit makkelijk kunnen. Het maximale gewicht voor de brug is 1500 kg en onze auto weegt al 1780 kg! Maar Toon vertelde dat hij er met zijn Landrover van 2200 kg ook over ging. Met de spiegels ingeklapt wagen we het erop! Nou ik schrijf dit weblog dus jullie kunnen aannemen dat we heel aan de andere kant zijn gekomen ;-)

In de hut maakt Paula lekker spagetti. Gelijk voor een heel weeshuis! Want morgen kunnen we er ook nog van eten.

De avond leggen we lekker een kaartje. En nu maar hopen dat vannacht een nacht zonder pijnscheuten wordt!

Update 17 september

Zaterdag al weer! Het gaat nu gevoelsmatig steeds harder. De vakantie schiet aan ons voorbij. Gelukkig genieten we er wel lekker van en doen precies waar we zin in hebben.

Zo werden we vanochtend pas rond half tien wakker. Heerlijk uitgeslapen dus. De dacht die er aan vooraf ging was minder prettig. Paula moest namelijk een aantal keren het bed uit en ik sliep slecht omdat ik een vervelend zenuwpijntje heb. Ergens tussen mijn schouderbladen lijkt het alsof er iets klem zit. Dit geeft een vervelende pijn tot in mijn topjes van mijn pink en ringvinger!

Na ons ontbijt en natuurlijk onze douchepartij, staan we nog even met Bianca te kletsen. Jan is vandaag jarig en natuurlijk feliciteren we haar. Jan zelf is aan het werk (!) op zijn verjaardag maar voor de avond zijn we uitgenodigd voor een borreltje.

Omdat het zulk prachtig mooi weer is besluiten we niet veel te gaan doen vandaag. Even naar Rena voor een paar kleine boodschapjes en nog even naar een winkeltje in de buurt van Elverum.

Rond half drie zijn we weer op de camping en is er nog tijd zat om lekker met iets te drinken en een broodje te genieten in de zon.

Tegen 20:00 uur lopen we richting het huis van Jan en Bianca. Jan wil net wat hout gaan halen voor de kachel en wacht ons op bij het huis. We feliciteren hem met zijn verjaardag en hij stuurt ons verder naar binnen.

Na een half uurtje komen ook Wilma en Edwin, vrienden van Jan en Bianca die zo’n 40 minuten verderop wonen, binnenvallen. Het is een hele gezellige avond en tegen 1 uur ’s nachts gaan we richting de hut.  Mede door de gastvrijheid van Jan en Bianca was het weer een heerlijke vakantiedag!