Vakantieblog 2007

Donderdag 16 augustus 2007:

De wekker stond op half zes maar het kostte ons flink wat moeite om het bed uit te komen.  Hoewel we heel veel zin onze vakantie hebben zijn we toch ook wel behoorlijk moe en dat is vanochten aan ons tempo te merken.

Om 7 uur 50 precies gaan we dan eindelijk op weg.
De planning is om vandaag in ieder geval tot Koge te komen. Dit plaatsje ligt in Denemarken, vlak bij Kopenhagen.

De reis verloopt spoedig en we hebben gelukkig vandaag geen file gehad. Ook de overtocht van Puttgarden naar Rodby gaat heel vlot. We hebben lekker genoten op het dek van een zacht zeebriesje.

Onderweg is het weer gelukkig droog gebleven tot de aankomst in Koge. Toen begon het behoorlijk te regenen maar dat zul je altijd zien als je de caravan op zijn plek moet zetten.

Om 17:00 uur staan we dan toch heel behoorlijk en omdat Lloyd vandaag de nodige beweging gemist heeft gaan we eerst een stuk met hem lopen.

Als avondeten nuttigen we de overgebleven broodjes. We hebben eigenlijk geen van beide honger.

Vanavond even het weblog bijwerken en dan na een kopje koffie en een lekker douche gaan we er vroeg in. Morgen staat de wekker weer vroeg en we gaan proberen om 6 uur te vertrekken. Het is namelijk nog een behoorlijke trip naar Rena.

Morgen meer!
Oogjes dicht, snaveltjes toe, slaap lekker!

Vrijdag 17 augustus 2007:

Gisterenavond sliepen we meteen! En maar gelukkig ook van vanacht werden we al rond 4 uur 10 wakker! We kregen een sms-je van Jan: hij was vertrokken richting Tsjechie.  We zijn toch nog maar even blijven liggen maar geslapen hebben we niet meer.

Om 5 uur 15 zijn we dan toch opgestaan. Spulletjes aan de kant en op naar de douches. Voor 2 kronen kunnen we wel 74 seconde douchen! Maar ach; wie heeft er om deze tijd zin uitgebreid te douchen?

Om ongeveer 6 uur staan we bij de poort van de camping. Nog even Lloyd uitlaten, een laatste keer naar het toilet en op naar onze volgende bestemming: Asten, Noorwegen.

De reis verloopt goed; het verkeer is niet te druk en op een enkele bui na hebben we zelfs heel redelijk weer. Net voor Gotenborg neemt Paula het stuur over. Al snel zijn we bij de Noorse grens. Eerst nog een laatste keer tanken in Zweden, Lloyd uitlaten en dan het laatste stuk.

Bij de grens worden we langs een controle geleid maar wij mogen doorrijden.
De weg naar Oslo is redelijk druk en ook de ring om Oslo is best druk te noemen. Het is natuurlijk vrijdagmiddag dus er zal, net als in Nederland, een drukkere spits zijn.

Om ongeveer 17:00 uur komen we op Kvile camping. We melden ons bij de receptie en Melanie komt er al snel aangelopen. Even wat gekletst en toen een plekje gezocht voor de caravan.

Het weer laat het toe om even buiten te zitten met ons eerste kopje koffie van vandaag! Nog even met Lloyd gewandeld en de luifel omgehangen, daarna hebben we het avondeten, pannenkoeken, gemaakt.

Ook vanavond gaan we er vroeg in! Het was weer een lange, vermoeiende dag. Vanaf morgen kunnen we gelukkig weer eens lekker uitslapen: wat zullen we genieten.

Zaterdag 18 augustus:

Vandaag hebben we eerst eens lekker uitgeslapen tot ca. 10 uur. Heerlijk! Daar is het natuurlijk ook vakantie voor.

Vandaag begint lekker met een zonnetje. Zalig! Heerlijk buiten ontbeten. Het is zelfs warm te noemen.

Na het ontbijt zijn we gaan douchen en hebben de spullen gepakt om een dagje richtig Elverum te gaan. Eens kijken wat daar allemaal te doen is.

Elverum is best een behoorlijke plaats te noemen. Twee overdekte winkelcentra met van alles en nog wat te koop. Schoenenwinkels, kledingzaken en verschillende supermarkten. Ik werd nog aangesproken door een campagne voerende Noor.
Ik heb in mijn beste Noors verteld dat ik geen Noor ben en uit Nederland kom. Dat vond hij wel grappig en gaf mij alsnog een flyer mee. Zo kon ik mijn Noors verbeteren!

Op de terugweg naar de camping zijn we eerst nog even doorgereden naar Rena.
Even checken wanneer de dierenarts spreekuur heeft. Lloyd moet namelijk binnen 7 dagen, na aankomst, ontwormd worden.

De dierenarts zit niet meer op de vertrouwde stek; ze is verhuisd! Dan maar opzoek naar haar adres. Deze is niet geheel duidelijk aangegeven maar uiteindelijk vinden we het nieuwe adres. Maandag gaan we hier eerst maar even langs; hebben we dat in ieder geval gehad.

Later zijn we nog even met LLoyd wezen wandelen. Daarna nog een stukje door de bossen wezen rijden: altijd leuk!

Terug op de camping ontdekte ik dat er een draadloze verbinding was voor internet. Ik heb Melanie even toestemming gevraagd hier gebruik van te mogen maken: geen probleem!

Vanavond hebben we lekker sla met hamburgers gegeten. Niet het meest gezonde maaltje maar wel lekker en gemakkelijk!

Vanavond spelen we Paula’s favoriete spel Skip-Bo! Ja, in de vakantie ben ik echt de pineut en moet ik er toch aan geloven. Skip-Bo, kaarten, ach…. het is gezellig en we hebben het naar ons zin.

We houden jullie op de hoogte.

Zondag 19 augustus:

We zijn vanochtend er niet uit te krijgen! Om ca. 9 uur was Paula wakker maar die heeft eerst nog lekker liggen lezen. Ik was om ca. 9 uur 30 wakker maar had ook geen zin om het bed uit te komen. Het was redelijk fris in de caravan en onder de dekens was het nog lekker warm: liggen blijven dus.

Om ongeveer 10 uur 15 vond Lloyd het zeker tijd om eruit te komen. Door zacht te blijven piepen en zuchten kreeg hij ons eindelijk uit bed. Een geluk: de uitlaatplaats is nog geen 20 seconde van de caravan. Een stuk bos dient als wandelgebied (eigenlijk bedoelt om met je 4×4 door heen te rijden).

Het was vanochtend bewolkt maar de temperatuur liet het toe om lekker buiten te ontbijten. Dit hebben we dan ook uitgebreid gedaan.

Wat zullen we vandaag eens gaan doen? Het is zondag en dus niet veel te beleven in de verschillende plaatsjes/gehuchten. We hadden wat uitdraaien meegenomen van huizen in de omgeving die te koop staan dus maar eens op zoek naar die woningen. Dat viel niet mee. Het gebruik van adressen en huisnummers werkt hier toch iets anders!  Het werd toch nog een hele tocht van ca. 170 kilometer! We hebben alle woningen, behalve 1 gevonden.

We kwamen er ook meteen achter dat sommige woningen wel heel erg afgelegen liggen. Niet iets voor ons! De kwaliteit van de woningen viel ons niet tegen. Voor ca. 140.000 euro koop je een vrijstaande woning met ca. 2000 m2 aan grond erom heen.

Op de weg terug naar de camping zijn we natuurlijk ook nog even met Lloyd wezen wandelen.
We kwamen in het bos een raar soort hok tegen. Ik zei voor de grap tegen Paula dat het een wolven of berenval was. Toen ik dichterbij ging kijken zag ik dat er in het hok een kadaver lag. Waarschijnlijk van een hert. De poten, huid en ribbenkast waren nog goed herkenbaar. Waarschijnlijk lag het daar ter observatie. Wel bizar.

Op de camping zijn we eerst lekker aan de koffie gegaan. Paula zit lekker te lezen en ik ben bezig met het bijwerken van ons vakantieweblog. Morgen gaan we waarschijnlijk via de Birkebeinerveien, een prachtige weg door een natuurgebied, naar Lillehammer.

Hilsen Paula en John

Maandag 20 augustus:

Vanochten zijn we redelijk vroeg opgestaan. Zo rond 8 uur 45 kwamen we eruit.
Vanacht was het gelukkig niet zo koud geweest en hebben we redelijk goed doorgeslapen. Paula moest er wel een aantal keren uit.

Na het ontbijt zijn we gaan douchen.

Vandaag staat de Birkenbeinerveien op het program. Een tolweg die iets onder Koppang begint en loopt tot Lillehammer. Een prachtige weg door een mooi stuk natuur.

Onderweg zag ik in de verte iets dat leek op een eland en ja hoor, het was er een!!
Toen we in de buurt waren was hij natuurlijk al lang weg maar na wat speurwerk konden we hem toch ontdekken in het struikgewas. Deze was aanzienlijk groter dan die die we vorig jaar zagen.

In Lillehammer zijn we nog even het stadje in geweest. Het was er behoorlijk druk. Heel veel studenten in de stad. Waarschijnlijk is het seizoen weer begonnen.

Vanuit Lillehammer zijn we richting Brumunddal gereden. Hier hebben we nog naar een woning gezocht maar niet gevonden. Het werd al laat en we moesten vanavond ook nog met Lloyd naar de dierenarts ivm zijn ontwormingskuur dus maar weer richting camping.

Om ca. 16 uur 30 waren we bij de dierenarts. Zij wilde niets rekenen voor het zetten van haar handtekening en stampel in Lloyds hondenpaspoort! Mooi meegenomen.

Nog even wat boodschappen gehaald en om ca. 18 uur 30 eten we lekker buiten ons maaltje!
We hopen dat het morgen weer zo’n mooie dag wordt!  Tot morgen.

Dinsdag 21 augustus:

We zijn net klaar met ons ontbijt. Heerlijk buiten in het zonnetje!
Ja, we werden zelfs door de zon gewekt! De lucht is strak blauw en we nemen het er natuurlijk meteen van.

Vandaag gaan we eens rond Elverum rondneuzen, tenminste als ik Paula van haar boek gerukt krijg en als ze de zon uit wil!!

Het is gelukt! We zijn nog even weg geweest. Nou even; toch weer zo’n 250 kilometer gereden!
Eerst richting Elverum en nog een stukje verder: Valer. In Valer was niet heel veel bedrijvigheid. Wel veel woningen maar niet veel winkels of bedrijven. Vanuit Valer zijn we terug richting Elverum gereden. Hiervandaan zijn we ook nog even naar Trysil gereden. Dit is best een aardige plaats zo,n 60 kilometer van Elverum. Aardig wat winkeltjes en een prachtige natuur. Het ligt niet ver van de Zweedse grens. Hier vandaan zijn we toch maar weer richting Rena gegaan. Het werd al wat laat en we moesten namelijk ook nog boodschappen voor het avondeten halen.

Vanavon eten we macaroni. Ik blijf het een hele uitdaging vinden om in de keuken van de caravan een beetje behoorlijk te koken maar het is weer gelukt. Paula doet vanavond de vaat dus zo kan ik even het weblog bijwerken. Morgen gaan we waarschijnlijk weer verder richtin Oppdal. Daar willen we ongeveer 2 dagen blijven en dan door richting Andelsnes, Alusund. We zullen zien hoe het loopt.

Hilsen Paula en John.

Woensdag 22 augustus:

Vanochtend hebben we om 8 uur de planning bijgesteld: we gaan morgen pas verder. We hebben er voor gekozen om ons nog eens lekker om te draaien.

Om ongeveer 10 uur werden we dan wakker. De lucht was strak blauw en de zon deed ook al aardig zijn best. Het beloofde vandaag een mooie dag te worden.

Eerst zijn we met Lloyd gaan wandelen. Hij begint er al aardig aan te wennen een “prive” uitlaatplek te hebben. Ik denk dat hij, bij thuiskomst, zeker zal eisen dat ook daar zo’n prachtig terrein voor hem wordt aangelegd. Na het uitlaatrondje zijn we lekker gaan ontbijten. Heerlijk in het zonnetje! Ja, over het weer mogen we zeker deze eerste week niet klagen.

Nadat we ook nog een aantal hoofdstukken in onze boeken hadden gelezen zijn we eens rustig aan richting de douches gegaan. Toen we eindelijk klaar waren was het toch al zeker zo rond 12 uur 30.  

We besloten richting Elverum te rijden en daar de weg richting Trysil te nemen. Volgens de kaart is er een mooie route langs een meer.

Onderweg zijn een keer gestopt. Als het geluid van de motor stopt is het daadwerkelijk helemaal stil! Heerlijk wat een rust.

De natuur is prachtig en je kunt, mits je de weg weet, uren hiken! Lloyd vind het ook prachtig om overal zo lekker rond te kunnen rennen.

De weg langs het meer viel wat tegen omdat we op zo’n 50 meter afstand en zo’n 20 meter boven het waterniveau reden. Wel een prachtig mooi gebied. Af en toe een huis, soms midden in het bos verscholen.

Op de terugweg wilden we nog even Elverum aandoen maar eigenlijk was het al te laat en aangezien we ook nog boodschappen moesten doen hebben we hier maar vanaf gezien.

Nog even tanken en terug naar de camping. Vanavond eten we lekker gemakkelijk namelijk soep zodat we de spullen, voor ons vertrek morgen, vast klaar kunnen maken.

Morgen weer een ander avontuur op een andere lokatie: Oppdal, ten zuiden van Trondheim.

Donderdag 23 augustus:

De morgen begint al vroeg. Om 7 uur 45 worden we gewekt door Jochem Meijers “Wakker worden, wakker worden, wak, wak, wak, wak, wakker worden!”.  Volgens mij moeten we eruit!

We willen vandaag naar Oppdal dus uit de veren!
Dit gaat minder snel dan we willen. Ik ga Lloyd vast uitlaten en Paula maakt een ontbijtje.
De spulletjes zijn gisteren al opgeruimd, de luifel is al weer opgerold dus bijna klaar om te gaan.

Als ik terugkom met Lloyd, eten we, in de caravan, ons ontbijt. Het zonnetje begint er door te komen en het beloofd wederom een prachtige dag te worden. Volgens www.weeronline.nl wordt het hier zo’n 26 graden!

“Jammer dat we niet van het prachtige weer kunnen genieten als we gaan vertrekken”; zegt Paula.
Hier zit natuurlijk wat in en omdat we beide nog wel een dagje extra willen genieten van het, nu nog, mooie weer, besluiten we toch nog een dagje hier op Kvile camping te blijven. Vanmiddag gaan we lekker in de zon en de ochtend gebruiken we om toch nog even naar Elverum te gaan.

Heerlijk vakantie: alle plannen kunnen zo maar worden bijgesteld en we doen lekker waar we zin in hebben en voor vandaag is dat lekker luieren!!

Vandaag dan echt gebruikt om te luieren! Heerlijk zitten lezen voor de caravan. Genoten van de heerlijke stilte om ons heen!

Voor morgen hebben we besloten echt verder te reizen! Nog even morgenvroeg de camping betalen en dan zijn we in princiepe klaar voor vertrek.

Groetjes Paula en John vanuit een zonnig Noorwegen.

Vrijdag 24 augustus:

Wederom werden we vanochtend om 7 uur 45 gewekt door Jochem Meijer. Vandaag lukte het wel om er uit te komen. Paula nam het voortouw en ging meteen richting de douches. Ik ben toen nog 5 minuten blijven liggen. Daarna toch maar opgestaan en met Lloyd gaan wandelen.

Op weg naar het “uitlaat bos” zag ik dat er, gisteren, een Nederlands stel bij was gekomen. Met een stoere Landrover Defender.  Zag er goed uit met al zijn uitrusting op het dag! Later bleek dat deze mensen al een reis tot aan de Noordkaap hadden gemaakt en nu hun vakantie aan het afronden waren. Ze wilden nog even rust op de camping van Mark en Melanie en misschien nog een beetje 4×4 rijden in Lloyd “zijn” uitlaatbos!

Na het ontbijt ben ik ook gaan douchen en het zag er naar uit dat we redelijk optijd weg zouden kunnen. Nog even een praatje met Melanie. Wat een prachtige kat heeft die zeg! Een halve lynx lijkt het wel! De rekening betalen en op richting Oppdal.

We rijden door het prachtige Hedmark. Heuvels, bergen veel bos en waterstromen. Het is rustig onderweg en op een afstand van ca. 150 kilometer wordt ik slechts 3 keer ingehaald door een personenauto.

De afstand tussen Kvilde Camping en Oppdal is ca. 250 kilometer en we zijn dan ook spoedig in Oppdal. Om ca. 13 uur 10 komen we aan op de camping. Deze camping hebben we in 2005 ook al een keer bezocht en beviel toen goed. Het enige minpuntje is dat het aan de E6 ligt waardoor je overdag wel wat verkeer hoort langskomen. Toch is het er redelijk rustig. De campinggasten die er zijn zijn op 1 hand te tellen!

Nadat we de caravan goed hebben neergezet en de luifel hebben uitgerold gaan we eerst maar eens aan de boterham. We hebben vanochten namelijk slecht ontbeten en we hadden ook geen brood voor onderweg. We genieten van het zonnetje maar merken ook dat de wind die af en toe opzet toch wel wat kouder aan begint te voelen.

Na de boodschappen gaan we nog even met Lloyd lopen. Hij voelt zich, raar genoeg net als in 2005, niet zo op zijn gemak op deze camping. Wat het is; geen idee!
Bij de receptie scoren we een aantal wasmunten zodat we morgen ook onze was kunnen wegwerken. Helaas beschikt de camping niet over wireless internet zodat ik het weblog niet meteen kan uploaden. Morgen gaan we eens opzoek of er nog een Noor te vinden is met een niet beveiligde verbinding! Jullie zullen het horen!

Hilsen Paula en John

Zaterdag 25 augustus:

Na een woelige nacht zijn we vanochtend er toch al om 9 uur uitgekomen.

Rond 2 uur vannacht maakte Paula me wakker. Het was behoorlijk gaan waaien en dit had haar gewekt. Met 2005, waar onze luifel in een storm werd beschadigd, in haar hoofd dacht ze dat het beter was om de luifel in te halen. Ik nog redelijk slaapdronken zei dat het allemaal wel mee zou vallen. Maar na toch nog een keer goed te luisteren en daarna even door het raam te kijken kreeg ik ook het gevoel dat het beter was de luifel op te rollen. 

Nadat we snel wat kleren hadden aangeschoten zijn we toen toch maar naar buiten gegaan. Wat de temperatuur betreft voelde het opvallend zacht aan. Na wat gedoe met de haringen en scheerlijnen hadden we de luifel al snel, veilig, in de hoes. Toen we een momentje namen om naar de sterren te kijken zagen we dat er een heldere hemel was en na een paar tellen leek het of er steeds meer sterren bijkwamen. Prachtig gezicht! Paula zag zelfs nog een vallende ster. Ik besloot mijn fototoestel erbij te halen maar het lukte me niet om een tijdsopname te maken. Na zo’n 10 minuten besloten we toch maar weer het bed in te gaan. Het was tenslotte pas half 3.

Geen van beide konden we echt lekker in slaap komen. Maar ach; we hebben voor vandaag geen echt wilde plannen dus de middag kan er best even geslapen worden!

Ondanks de korte nacht waren we vanochten meteen actief. Paula is met Lloyd gaan wandelen en ik heb het chemisch toilet eens onderhanden genomen. Paula heeft me nog geholpen omdat ik toch nog steeds wat last van mijn rug hou. Na het ontbijt zullen we gaan proberen een wireless verbinding te vinden om ons weblog ook actueel te maken.

Iedereen een goed weekend en tot snel.

Ha det!

Update zaterdag 25 augustus:

Het is gelukt met de wireless verbinding. Paula heeft me het plaatsje rondgereden opzoek naar een verbinding. Al snel hadden we beet! Helaas was de verbinding te zwak om ook daadwerkelijk iets te kunnen. Voor het raadhuis nogmaals proberen; helaas kon ik door de stand van de zon mijn hele beeldscherm niet eens zien! Bij het station kreeg ik al snel een verbinding; Telenor; even sms-en en dan kan je 15 of 30 minuten gebruik maken van een verbinding en dit voor 30 of 60 kronen.

Je snapt het al; waarom er voor betalen als het gratis kan! Na nog wat proberen kreeg ik bij een benzinestation eindelijk een verbinding te pakken. Snel het weblog uploaden en klaar.
Paula werd er wel een beetje zenuwachtig van. Bang door iemand op de vingers getikt te worden!

Na ons internetverhaal zijn we terug naar de camping gegaan. De wasmachine die we die morgen hadden gevuld was inmiddels klaar en we hebben de was even opgehangen en een ander deel in de droger gestopt.

Het is inmiddels al heel regelmatig aan het regenen en we besluiten na onze “huishoudelijke” klusjes naar het “winkelcentrum” van Oppdal te gaan.

Niet een maar wel twee overdekte centra!! Niet dat ze heel veel voorstellen maar in princiepe kan je hier al je eerste levensbehoeften kopen. Op dat moment was onze eerste levensbehoefte iets te eten. We kochten, voor ieder, 2 zoete broodjes en een muffin. Ja, weer een schijt aan Sonja dag maar ach: het is vakantie!!

In de auto eten we de eerst twee broodjes onder het rijden al op. We gaan richting een tolweg. Eens kijken wat deze te bieden heeft. Meestal zijn, zo vinden wij, de tolwegen meer dan de moeite waard. Mooie vergezichten, prachtige landschappen en vooral hobbelige, slecht onderhouden weggetjes met loslopend vee.

Daar aangekomen komen de herinneringen aan 2005 weer naar boven: ik ken deze weg!
Nu al iets beter onderhouden dan toen maar nog steeds de moeite waard. Bij een groot meer gaan we nog even een stukje wandelen met Lloyd. Het begint weer te regenen en we besluiten terug te gaan. We zijn namelijk onze voortreffelijke uitrusting van regenjassen en paraplu’s weer eens vergeten. Ze liggen, waar ze altijd liggen, in de auto!

Inmiddels is het al rond 17:00 uur. We gaan terug naar de camping. Daar zien we dat we nieuwe buren hebben. Twee Finse stellen in een camper staan rechts naast ons, of is het nu links? Ach, we hebben zoveel ruimte hier in Noorwegen; wat maakt het uit!!

Even nog de laatste was wegwerken, het weblog updaten, wat eten en dan gezellig een spelletje kaarten; weer een leuke vakantiedag teneinde maar we zijn nog niet halverwege!

Vi snakkes!

Paula, John en natuurlijk Lloyd

Zondag 26 augustus:

Wat het is, we weten het niet maar vandaag waren we weer pas om 10 uur wakker. Wat thuis niet wil lukken lukt gelukkig hier wel. We kunnen uitslapen!!

Nog twee keer omdraaien en toen toch maar opgestaan. Eerst even met Lloyd gewandeld en daarna lekker ontbeten. Voor vandaag hebben we eigenlijk geen plannen. We doen het nog een dagje rustig aan en morgen vertrekken we waarschijnljik richting Andelsnes. We gaan er vanmiddag even rustig voor zitten en maken dan een “planning”. We willen nog verschillende plaatsen aan doen en we moeten even kijken of dat m.b.t. onze tijd helemaal te doen is.

Het weer is, in tegenstelling tot vorige week, nat en koud. Er hangt een hardnekkige bewolking; maar hopen dat het toch nog wat beter wordt.

Update zondag 26 augustus:

Vandaag is het weer in ieder geval niet echt beter geworden. De regen valt op het ogenblik wel mee maar volgens de thermometer van de auto is het ca. 8 graden. Op een gegeven moment zelfs maar 6 graden.

Vandaag zijn we toch nog even richting Oppdal geweest. We wilden het weblog even uploaden. Een deel van het weblog is al gelukt, de rest zal morgen of zo moeten. Toen hebben we de laptop maar even teruggebracht. Onderweg hebben we een tolweg gezien en we besluiten deze te nemen. Eerst nog even langs een soort van openluchtmuseum maar deze, hoe kan het ook anders, is op zondagmiddag in het vakantieseizoen (of is deze mischien al weer voorbij?!?) gesloten!

De tol bedraagt 50 kronen en we verwachten er eigenlijk niet zoveel van. Omdat er een bordje staat met “viswater” denken we dat de weg zal leiden naar een visvijvertje. We komen er snel achter dat dit niet helemaal juist is. Een prachtige weg voert ons over een aantal bergen heen, in de buurt van besneeuwde gedeelten. Na zo’n 18 kilometer komen we bij de visvijver: dit is een enorm meer met daarbij een aantal typische hytten gebouwd. Hier brengen veel Noren hun vrije tijd door. De weg was meer dan de moeite waard.

Maandag 27 augustus:

Vandaag gaan we weer eens een stuk verder! We zijn om 7 uur 45 gewekt door Jochem maar kwamen er niet meteen uit. Om 8 uur was Paula weer diegene die het voortouw nam en zich ging douchen.

Vanacht was het behoorlijk koud en we hebben veel aan het kacheltje, dat we van Jan en Roos gekregen  hebben, gehad. Toen ik er net uit ben geweest met Lloyd zag ik dat er op de bergen al een gezellig laagje sneeuw lag. Het is net een grote krentenbol met een laagje poedersuiker!.

Vanmiddag zullen we in Andalses aankomen en daar zal ik proberen jullie weer op de hoogte te houden.

Ha det!

Paula en John

Update maandag 27 augustus:

Nadat ik me had gedouched zijn we snel vertrokken. Paula had alles al aan kant en ik hoefde alleen nog maar de caravan aan te haken.

De thermometer in de auto gaf aan dat het buiten de auto 3 graden was en in de auto zo,n 6 a 7 graden! Wat een verschil met nog geen 5 dagen geleden!  Onderweg komen we door een schitterend gebied: Dovrefjell. Het landschap is wijds en kaal met wat lage begroeiing. Je kunt heel ver van je af kijken: prachtig!.

Bij Dombas gaan we richting Andalsnes. Hier verandert het gebied in een wat bredere vallei met akkerland en her en der een dorp. Nog zo’n 80 kilometer en we zijn er al weer.

De brede vallei verandert; de bergen komen steeds dichter bij en worden ook hoger en grilliger van vorm. De meeste zijn met een laagje sneeuw bedekt. De autothermometer geeft aan dat het buiten 2 graden is. Dit is het landschap wat we biede zo prachtig vinden!

Vlak voor Andalsnes ligt links van de weg camping Mjelva. Hier zijn we 2 jaar geleden ook langs geweest maar toen konden we hier niet terecht. We hopen dat het nu wel lukt.

De camping ziet er verlaten uit als we aankomen. De receptie is gesloten en er zijn zo, op het eerst oog, geen gasten te zien. Bij het oprijden van het terrein zien we een bord met daarop een pijl richting receptie. Deze is voor het gemak verplaatst naar een huis dat op het campingterrein is gelegen.

We bellen aan en een man doet open. Hij zegt dat we maar een plaatsje moeten zoeken en vanavond rond 19:00 uur ons moeten melden bij de “hoofdreceptie”. We zoeken een mooi plekje en binnen no-time staat de caravan met luifel op zijn plek. De luifel dient op het ogenblik enkel als een droog onderkomen zodat we Lloyd eerst rustig kunnen afdrogen voordat hij de caravan in kan. De zon is namelijk nergens meer te bekennen.

Eerst even een plek zoeken om Lloyd even de poten te laten strekken. Deze is snel gevonden.
Hierna nog even een boodschap gedaan. Toen terug naar de caravan. Eerst maar eens even opwarmen. De kachel staat nu op vol vermogen! Het is behoorlijk koud en als we niet oppassen is alles straks heel nat. Na een half uurtje wordt het al aangenaam in de caravan. Melk voor warme chocomelk staat te koken en de tafel is gedekt voor de lunch.

Na de lunch spelen we een spelletje Noorse Yatzee. Na 3 spelletjes geeft Paula het op. Ik werk mijn weblog bij en Paula; zij ligt heel diep na te denken!!

Heerlijk we hebben nog steeds vakantie!!!

Groetjes Paula en John

Dinsdag 28 augustus:

Vanochtend werd ik al vroeg wakker. Het was niet later dan 7 uur. Paula moest na het toilet en ik ook.  Bij het doorspoelen van het toilet merkte ik dat we geen stroom hadden. Waarschijnlijk had het electrische kacheltje ervoor gezorgd dat de stoppen waren doorgeslagen, zo dacht ik.

Op de klompjes naar buiten waar het nog steeds regende en ook best koud was om de aardlekschakelaar te controleren. Ja, deze was omgeslagen en nadat ik hem weer teruggezet had werkte alles weer.

Na nog geen 15 minuten stopte het kacheltje weer. Misschien was alles wel op temperatuur!?
Kijken of de lampen het doen: nee! Dus toch die kachel. Of niet?!

De kachel is dit jaar voor het eerst in gebruik dus echt oud is hij niet te noemen en het leek me onwaarschijnlijk dat hij de problemen veroorzaakte.

Jasje en klompen weer aan; naar buiten! Bij het controleren van de kabels zag ik dat de stekker bij de caravan aansluiting wel erg nat was. Alles los en droog gemaakt en toen de stekker maar in een speciaal daarvoor gemaakte koker gestopt zodat vocht minder kans heeft.

Probleem opgelost!! Gelukkig want Paula heeft liever de gaskachel niet aan en vooral niet ’s nachts. Brandgevaar, koolstofmonoxide en noem maar op!!!

Vandaag gaan we naar Alusund, een van de mooiste steden in Noorwegen, aldus wordt beweerd!
We zijn benieuwd……

Update dinsdag 28 augustus:

www.johnregter.nl       meets      www.hososs.net

Onze plannen helemaal om!!
Voordat we op weg gaan naar Alesund besluiten we nog de weblog te uploaden. Tevens wil ik een mailtje sturen naar Emy en Martin, een Nederlands stel dat al zo’n twee jaar in Noorwegen woont en ons uitnodigde om langs te komen voor meer informatie. In het mailtje meldde ik dat we in de buurt waren.

Nog geen minuut na het verzenden van de mail ontving ik een sms-je van Emy. Ze was ’s middags thuis en we mochten langskomen.

Ondanks dat ik regelmatig hun weblog bezoek en had kunnen weten dat Emy en Martin in Andalsnes wonen, was ik er van overtuigd dat zij waren verhuist naar Molde. (Deze gedachte werd ondersteund door het feit dat als zij onze site bezoeken er een melding van hun provider komt vanuit Molde.) Dus op naar Molde, zo’n 55 kilometer en een veerboot verder!!

Toen we eindelijk, na zo’n uur en een kwartier rijden en varen, in Molde kwamen zijn we eerst langs een bloemist gereden voor een bloemetje. Daar hebben we gelijk het adres gevraagd. Een koerier nodigde ons uit om het adres op haar kaart, die ze in de auto had, op te zoeken. Het adres was niet te vinden. Dan maar naar het meest lijkende adres in Molde. Ook dit leverde niets op dan een met vragende ogen kijkende postbode. Misschien is het adres in Andalsnes opperde de postbode! Ja hoor, moet je je in Nederland voorstellen: woon je in Arnhem, je vraagt een adres en de postbode zegt dat het misschien wel in Utrecht is!!!! Toch maar even een sms-je naar Emy. Zij reageerde dat ze al niet begreep waarom we uit Andalsnes vertrokken op weg naar haar!! Ze wonen dus toch in Andalsnes!!!!

De terugweg ging iets sneller. De veerboot lag al min of meer op ons te wachten. De tomtom wees feilloos het adres van Emy en Martin. Het komt erop neer dat ze niet verder dan zo’n 3 a 4 kilometer wonen, gerekend vanaf de camping waar we verblijven!!

Daar aangekomen worden we vriendelijk ontvangen door Emy. Martin is aan het werk.
Emy heeft op dat moment een vriendin op visite. Zij is ook vanuit Nederland naar Noorwegen gekomen. Beide vertellen over hun ervaringen.

Veel zaken waar we nog geen rekening mee hebben gehouden komen aan bod. Paula en ik kijken elkaar af en toe eens aan: nog veel moet besproken worden. Wat te doen met verzekeringen of belangrijker nog; wat doe je als een van beide komt te overlijden bijvoorbeeld.

We hebben veel aan het bezoek gehad en vonden het heel leuk en ook bijzonder om met Emy (en Bianca) kennis te maken!

BEDANKT!

Woensdag 29 augustus:

Het is 8 uur 50.
We zijn al even wakker en hebben ontbeten. Nog even Lloyd uitlaten en douchen en we kunnen naar Alesund.

Alesund ligt zo’n 113 kilometer van Andalsnes en je rijdt er zo’n 2 uur over. Het is een stad gebouwd op verschillende eilanden. De bouwwerken zijn in Jugendstil gebouwd na een brand in 1904. We zijn erg benieuwd. Na ons bezoek aan Alesund gaan we, als we nog genoeg tijd hebben tenminste, de Trollstigen op. Volgens de campingeigenaar is hij vandaag weer open.

Om ongeveer 12 uur zijn we Alesund en gaan op zoek naar het Alesund museum. Dit hebben we snel gevonden, even de auto parkeren en op naar het museum. We worden hartelijk ontvangen door een man die duidelijk blij is dat wij Nederlanders zijn en geen Duitsters! Hij vertelt over de geschiedenis van Alesund en tevens de connectie met Nederland, namelijk de Akkeredam en de houthandel. De Akkeredam is een schip van de V.O.C. vergaan voor de Noorse kust.

 

Iedere verdieping van het museum liet iets anders zien: de geschiedenis van Alusund, de geschiedenis van de scheepsbouw/visserij, verschillende ambachten en Noorwegen in de tweede wereldoorlog.

Het museum was niet groot maar zeker de moeite waard!
Na het museum zijn we Lloyd gaan halen en hebben we door Alesund gewandeld. Er was een soort pruverijn (wel bekend voor de mensen uit omgeving Arnhem) aan de gang. Overal liepen koks en werd er gegeten.

Op de terugweg kwamen we nog een bordje tegen met “akvarium alesund” tegen. Deze hebben we ook maar even bezocht; we zijn nu toch “cultureel” bezig. We hebben prachtige vissen en andere zeedieren gezien. Ook dit was de moeite waard.

Na ons bezoek aan Alesund wilden we nog even langs de Trollstigen. Het was al bijna 17:00 uur maar ach; nog even een keertje naar boven. Blijft een prachtige weg! Helaas konden we, in verband met de laag hangende bewolking, op de terugweg niet veel zien.

Morgen gaan we weer vertrekken uit dit gebied. We proberen tot Voss te komen. Of dit gaat lukken; jullie horen het morgen (of overmorgen ;-)) )

Donderdag 30 augustus:

De dag begint vroeg: we staan om klokslag 6 uur op. Het is behoorlijk koud!! Het heeft, in de bergen weer meer gesneeuwd. Snel spullen in pakken en douchen.

Klokslag 7 uur rijden we, voor dat de andere gasten wakker worden, het camping terrein af op weg naar Voss.

De reis verloopt goed. Het is een hele zit maar wel een die leidt door prachtige landschappen! We kijken weer onze ogen uit in dit prachtige deel van Noorwegen. Drie overtochten en 575 kilometer later komen we om 17:00 uur veilig aan op Tvinde camping.

Het is heerlijk rustig en we hopen dat dat een paar dagen zo blijft! Snel zetten we de caravan op zijn plaats en rollen we de luifel uit. Zonder probleem zitten we ca. 20 minuten later weer in de auto. Nu is het tijd voor Lloyd! Hij heeft zich ook kranig gedragen.

Na de boodschappen eten we ons avondeten. Vanavond gaan we er vroeg in! Het was tenslotte een hele dag!!

Groetjes Paula en John

Vrijdag 31 augustus:

Vandaag, in tegenstelling tot gisteren, konden we lekker blijven liggen. Toch waren we al rond 7 uur 30 wakker maar voor we eruit kwamen was het 9 uur. Een heerlijk rustig begin van de dag.

Voor vandaag hebben we niet echt iets gepland. We willen even naar Voss om een aantal winkeltjes te bekijken. Via een rustig bergweggetje rijden we richting Voss. Het is prachtig mooi weer en er zijn veel mensen op straat. We gaan eerst naar een overdekt “winkelcentrum”.

Het winkelcentrum bestaat uit 4 kledingwinkels, 1 schoenenwinkel, 1 dierenzaak, een supermarkt en een cafeetje. Je snapt het al; we waren er met 15 minuten weer weg.

Aan het meer bij Voss hebben we Lloyd even uitgelaten omdat ik geen zin heb hem mee Voss in te nemen. De auto staat in de schaduw van een boom en Lloyd moet maar even achterblijven.
We betalen de parkeermeter voor een uur want zo groot is Voss nu ook weer niet. Met een half uurtje zijn we al weer uitgekeken en besluiten voor een boterham en de boodschappen van vanavond naar een supermarkt te gaan. Het is inmiddels 14 uur 30 als we aan de boterham zitten.

Het heeft niet zoveel zin meer om op pad te gaan dus we besluiten om vanmiddag lekker in het zonnetje bij de caravan te blijven.

Morgen zullen we wat actiever moeten zijn: we gaan namelijk naar Bergen.

Helaas heeft de camping geen internet dus we moeten straks weer op pad om het weblog te uploaden. Hoe het de aankomende dagen gaat: ik weet het niet. Ik weet een ding wel: we genieten nog met volle teugen van onze vakantie!!

Zaterdag 1 september:

Zo; we zijn net terug vanuit Bergen en hebben het ontzettend naar ons zin gehad!
We zijn, nadat we door de wekker zijn geslapen, rond 8 uur 45 opgestaan. Meteen aan de slag om toch een beetje optijd te kunnen vertrekken naar Bergen. Het is vanaf onze camping toch gauw zo’n 2 uur rijden!

Onderweg is het lekker rustig. Het regent maar ach; gisteren was een fantastische dag en een beetje regen heeft nog nooit iemand kwaad gedaan. Rond 12 uur zijn we in Bergen. Zonder probleem vind ik de parkeergarage waar we vorig jaar ook hebben gestaan.

Bergen begint al een beetje eigen te worden. We weten waar de overdekte winkelcentra zijn en we weten de juiste winkeltjes snel te vinden.  Eerst even lekker een “bakkie doen”. Dit doen we bij een leuke bakkerij waar je ook een kop koffie kunt drinken.

Het was er gezellig druk en al snel kwamen er 2 Noorse dames naast ons zitten. Na de koffie zijn we verder gegaan.

In alle drukte ontdekte ik ook nog eens twee klanten van de bank: zij hadden me verteld dat zij met een cruise naar Noorwegen zouden gaan. Ik zei toen dat ik ze dan misschien wel zou tegenkomen en ja hoor: hier in Bergen kwam ik ze dan tegen.

Op weg naar de camping kwamen we onderweg een Noorse zondagsrijder tegen. Een Noorse zondagsrijder is een Nederlandse zondagsrijder in het kwadraat!!  De wegen lenen zich niet tot hard rijden maar harder dan 60 moet toch echt wel lukken hoor!!! Enige Nederlandse stress kwam dan toch weer even aan de oppervlakte! En met wat gezucht en vriendelijk “zwaaien” zijn we er maar voorbij gegaan, gevolgd door een aantal Noren die opeens inzagen dat dit wel erg lang ging duren.

Na zo’n 10 minuten kwam de Noorse rust weer terug en konden we rustig onze weg vervolgen.
Vanavond eten we lekker een Noors broodje met garnaaltjes, zalm en andere soorten vis!!  Zo vers uit de zee!! Jullie ook eet smakelijk!!

Groetjes Paula en John

Zondag 2 september:

We worden vanochtend gewekt door de regen. Het is dan al 8 uur 30. We hebben niet echt plannen voor vandaag dus we doen het rustig aan. Paula pakt haar boek, waar ze maar niet echt verder in komt, ik draai me nog een keertje om. Om ca. 9 uur 30 weet Paula me over te halen Lloyd uit te gaan laten. Zij maakt dan een lekker ontbijtje met een gekookt eitje. Omdat het op dat moment droog is en een eitje er altijd wel in gaat besluit ik Lloyd uit te gaan laten.

De camping is al redelijk “in beweging”. Het is natuurlijk weekend en de Noren zelf zijn druk doende hun winterverblijf, in de vorm van een caravan met aanbouw, gereed te maken.

Na het lekker ontbijtje besluiten we dat het toch wel tijd wordt om iets te gaan doen. Beide even onder de douche, spulletjes in de auto en op weg naar Flåm. Flåm is een piepklein plaatsje met een bekende spoorlijn: de Flåmbanen. Deze gaat door de bergen naar Myrdal waar hij aansluit op de verbinding van Oslo naar Bergen. Verder komen er cruiseschepen tot aan Flåm. Bij het station zijn er dan ook twee souvenierwinkels met het grootste assortiment prullaria die je ooit gezien hebt!! Toch leuk om even te bekijken.

Na Flåm rijden we door richting de Lærdaltunnel, ’s werelds langste autotunnel van 24,5 kilometer! We besluiten er, op de heenweg, overheen te gaan en terug er door. We krijgen weer prachtige vergezichten te zien! Gelukkig is het af en toe droog zodat we de auto even uit kunnen om een stukje te filmen of te fotograferen.

De weg over de bergen, Aurlandveien, is echt prachtige en erg rustig maar wie kom je er tegen: Nederlanders!!

De Lærdaltunnel hebben we nu al een aantal keren gereden maar hij blijft mooi met z’n prachtig verlichte tussenstukken.

Op de terugweg naar de camping komen we een Shell tegen. Hier hebben we ooit onze eerste pølser gegeten. Pølsers zijn zo’n beetje het nationaal gerecht van de Noren! Het zijn worsten/hotdogs die je bij ieder pompstation kan halen. Je kan er sausen bij doen maar ook salades. Vaak krijg je er iets te drinken bij. Dit is een mooi moment om Lloyd uit te laten en natuurlijk een pølser te scoren!! Op mijn “beste” Noors bestel ik 2 pølser en vertel er tevens bij dat ik maar een beetje Noors spreek. De dame achter de kassa begint te lachen en vraagt mij of we er cola of een andere drank bij willen. Als we iets anders willen kunnen we dat vinden achter in de shop. Ze spreekt rustig en duidelijk Noors en we kunnen er nog wat van maken ook nog!! De pølser smaakte overigens prima! Paula attendeerde me er later op dat de dame me ook nog even verbeterde. Ik zei namelijk dat ik gemakkelijk Noors sprak maar ik bedoelde een klein beetje: het verschil: de uitspraak!!

Op de camping geven we eerst Lloyd even iets te eten, wij zitten nog vol van de pølser!
Ik werk mijn weblog bij en dan gaan we weer op weg om het te uploaden! Daarna eten we lekker een kopje soep en gaan we met de kaart in de hand op zoek naar een nieuwe bestemming voor morgen.

Tot snel!

Ha det!!

Maandag 3 september:

Roos is vandaag jarig!! Van harte gefeliciteerd met je verjaardag en nog veel plezier in Tsjechie!!!

Vandaag gaan we maar weer eens verder. Nu naar een deel van Noorwegen dat we nog niet kennen; het Zuiden. We staan daarom ook al om 7 uur 30 op. Ons doel ligt op ca. 350 kilometer: Jordaland. Dit ligt in de buurt van Stavander en vlak bij de bekende Preekstoel.

Hier in Noorwegen kan je moeilijk een inschatting maken van de duur van de reis. De ene keer heb je de veerboot meteen te pakken de andere keer sta je er op te wachten. Een gemiddelde van 50 kilometer per uur is al heel wat (en je dan te bedenken dat ik op sommige stukken zeker 100-110 kilometer per uur rijdt!!) De reis duurt dan ook de hele dag!

De reis leidt door prachtige gebieden, soms te smalle wegen, door regen en zonnenschijn. Het landschap blijft adembenemend! Onderweg moeten we een aantal veerboten nemen. Op een gegeven moment komen we bij een veerboot en moeten afrekenen. De dame achter het loket zegt, in het Nederlands, ik zal mijn landgenoten maar matsen; het is hier al duur genoeg!! Ik hoef maar af te rekenen voor een kleine aanhangwagen en dat scheelt ons zo’n 85 kronen!! Dit is iets meer dan 10 euro! Bedankt!!

Om 17:00 uur kwamen we aan. De camping is schoon maar wel wat kaal. Het gras is behoorlijk nat en het kost ook wat moeite om de caravan op zijn plaats te krijgen zonder het grasveld te mollen of  zonder vast te komen zitten. Tocht staan we redelijk snel op onze plaats en gaan we in het stadje even wat boodschapjes doen. We eten frites met worstjes en aardappelsalade. Heerlijk gezond.

Groetjes John en Paula

Dinsdag 4 september 2007

Het zonnetje schijnt al als we wakker worden. De lucht is strak blauw boven het fjord. Het belooft een mooie dag te worden!

Vannacht hebben we beide slecht geslapen. Het terrein hier is nogal hellend en de caravan staat niet waterpas zodat je bij iedere draai denkt om te vallen.  Maar dit alles wordt snel vergeten als we naar buiten kijken.

Vandaag gaan we de Preekstoel op. Gisteren heeft Paula nagevraagd bij de receptie van de camping maar Lloyd kan mee naar boven!

Beide een beetje zenuwachtig gaan we snel aan de slag om op tijd te kunnen vertrekken. Om ca. 10 uur 15 gingen we op weg.

Daar aangekomen zagen we dat de wandeling zo’n 2 uur zou gaan duren en natuurlijk ook weer 2 uur terug. Honden moeten worden aangelijnd. Daar gaan we……

Al snel blijkt dat het een hele tocht wordt. Het pad is behoorlijk stijl en bestaat uit grote en kleinere keien. De eerste stijging redden we met gemak! Hierna krijg je een vlakker stuk met een pad dat bestaat uit bielzen. Deze liggen over een wat drassig stuk. De natuur hier is prachtig en we worden op verschillende mooie vergezichten getrakteerd.

Op een gegeven moment komen we onder aan een nogal stijle berg. Het pad is even zo stijl en soms zelfs wat glad omdat er ook een waterstroompje overheen loopt. Lloyd heeft het zichtbaar moeilijk met de grote rotsen en glijdt soms met zijn poten tussen de blokken door. Een Duitser vertelt ons dat we het ergste gedeelte hebben gehad maar nog zeker een uur moeten voordat we bij de Preekstoel zijn.

Ik begin me toch wat zorgen te maken over deze onderneming! Naar boven is al moeilijk maar straks, ca 2 uur later, naar beneden zal heel wat van Lloyd vragen! Een verkeerde stap en hij breekt zijn poten; zie dan maar eens naar beneden te komen. Samen overleggen we en besluiten terug te gaan.

We balen behoorlijk want we waren zo dichtbij!!! Maar verder gaan was, denken wij, een verkeerde keus!

De terugweg verliep redelijk goed. Lloyd kwam goed over de rotsen en gelukkig waren we met z’n drieen, in ca. 5 kwartier weer beneden.

Bij de Preekstoel Hytte hebben we toen lekker een kop koffie gedronken met een chocolade gebakje. Ondanks dat we niet helemaal tot de top zijn geweest was het een fantastische wandeling en we spreken af dat we deze wandeling zeker over gaan doen!

Na de wandeling zijn we nog even het stadje ingeweest voor wat boodschapjes.
Op de camping genieten we nog lekker van het prachtige weer en maken we plannen voor de volgende bestemming.

Ha det.

Paula en John

Woensdag 5 september:

Na een onrustige nacht begon de dag met “lang zal hij leven!!!”. Lloyd is vandaag 8 jaar geworden!

We weten niet meteen of we deze dag verder zullen reizen. Ik heb gisteren nogal last van migraine gehad en daarbij tevens buikpijn. De nacht is voor ons beide vrij onrustig geweest. Om de haverklap waren we wakker. Tevens zijn we er nog niet helemaal uit waar we naar toe willen.

Dan toch, om een uur of 9, komen we in actie! We gaan verder.
De reis gaat richting Kristiansand, Grimstad. Dit is zo’n 300 kilometer richting het Oosten en ligt aan de kust.

De reis gaat voorspoedig. Deze keer maar een veerboot en dat scheelt nogal wat tijd. Om ongeveer 15 uur 30 zijn we op de camping. Het weer is onderweg omgeslagen van regenachtig naar zonnig!

De camping is behoorlijk groot maar toch zijn wij, met 2 andere Nederlanders de enige gasten. Overal staan caravans van Noren die hier een vaste plaats hebben. De camping voldoet zeker voor de eerste een a twee nachten. We spreken een Nederlandse vrouw hierop de camping en die weet ons te vertellen dat het zuiden lang niet zo mooi is als het midden of westen van Noorwegen. We moeten haar hier gelijk in geven. Vanavond gaan we eens rustig kijken wat we verder gaan doen .

Hilsen, Paula en John en een jarige Lloyd.

Donderdag 6 september:

De kust is toch niet wat we zoeken en we besluiten, al gisterenavond, om vandaag weer verder te gaan. We gaan door Telemark richting Amot.

Amot ligt zo’n 200 kilometer boven Grimstad. We zijn hier 2 jaar geleden ook geweest en nu wil ik nog wel een keertje terug om Rjukan te bezoeken. Dit plaatsje is bekend om zijn krachtcentrale. In deze centrale probeerden de Duitsers in de 2e wereldoorlog hun atoombom te ontwikkelen. Ze gebruiken hiervoor zwaarwater van deze centrale. Het Noorse verzet heeft deze actie met succes weten te stoppen door een aanslag op de centrale uit te voeren. Morgen gaan we daar eens kijken. Verder sluit dit gebied aan op het Hardangervidda. Het grootste plateau van Europa. Een prachtig natuurgebied.

Vandaag doen we het verder rustig aan omdat we nu al 2 dagen achter elkaar aan het reizen zijn. We genieten lekker van het zonnetje en gaan hoog uit nog even wat boodschapjes doen en proberen de site in de lucht te krijgen.

Voor de mensen die hebben gemaild: sorry; we hebben bijna geen verbinding dus het is op het ogenblik moeilijk op te reageren. Maar we zullen ze snel beantwoorden zodra dit mogelijk is.

Groetjes Paula, John en een poot van Lloyd!

Vrijdag 7 september:

Gisteren, bij het afrekenen van de camping, zei de campingeigenaresse dat we de volgende dag niet moesten schikken maar vrijdag, vandaag dus komt er een grote groep motorrijders vanuit heel Noorwegen met hun zijspan naar deze camping: het wordt dus druk.

Even hebben we overwogen om te vertrekken; we zijn namelijk op zoek naar rust en daar hoort geen drukke camping bij.  Maar ach; we willen naar Rjukan en zullen dus amper op de camping zijn.

Gisteravond kwam om een uur of 22:00 uur de eerste zijspan binnen en we waren vanochtend dus benieuwd of het al druk zou zijn op de camping maar dit viel reuze mee. We hebben lekker tot een uurtje of half 9 uitgeslapen en nergens last van gehad. De Nederlanders die we hier gisteren ontmoetten gaan de camping wel verlaten.

Na het ontbijt hebben we ons aangekleed en zijn we richting Rjukan vertrokken. De route erheen was fantastisch mooi. Met uitzichten over een prachtig meer met op de achtergrond het Hardangervidda. Na ca. 5 kwartier kwamen we een bergpas af en zagen aan onze rechterhand de waterkrachtcentrale, die we wilden bezoeken, liggen. Gelukkig zagen we dat het museum tot 16:00 uur open was. Het gebeurt nogal eens dat musea maar tot eind augustus zijn geopend.

Nadat we de auto hadden geparkeerd zijn we over de hangbrug richting het museum gelopen. Een behoorlijke tippel tegen een nogal steile helling op.

Bij binnenkomst zijn we via de ruimte met turbines naar de videozaal gelopen. Hier hebben we een indrukwekkende reportage gezien over de helden van Telemark die, door een sabotage actie, wisten te voorkomen dat de Duitsers, in de 2e wereldoorlog, een atoombom konden maken. We waren beide behoorlijk onder de indruk.

Na het bezoek aan het museum  hebben we een deel van de route gevolgd die de saboteurs, onder hele zware omstandigheden, hebben afgelegd om hun actie op de centrale uit te voeren. Deze prachtige route loopt via een tolweg over een deel van het Hardangervidda.

Het was aanzienlijk drukker toen we terug op de camping kwamen! Inmiddels waren er heel wat zijspannen  aangekomen en er kwamen er steeds meer. Ze gedragen zich prima en je hebt er, buiten wat meer geluid, eigenlijk helemaal geen last van. Toch besluiten we om morgen verder te gaan. We gaan voor onze laatste week weer richting Rena, Elverum. Hier zijn we begonnen en gaan we ook weer eindigen! Het wordt morgen weer een mooie dag: we weten het zeker!!!

Groetjes Paula en John

Zaterdag 8 september:

Vannacht hebben we slecht geslapen. De motor jongens hebben tot in de late uurtjes gefeest. Niet dat ze heel luidruchtig waren maar er werd gezongen onder begeleiding van een gitaar. De gitarist kende maar een paar akkoorden en hierdoor klonk het vrij eentonig.

We werden nog voor de wekker wakker en tot onze verbazing waren de motor jongens ook al aan het wakker worden. Gisteren had Paula al het ontbijt voorbereid waardoor we binnen no-time lekker buiten in het zonnetje aan de koffie met brood zaten. Hierna onder de douche en voor negen uur zaten we in de auto om te vertrekken naar Asten, Amot bij Rena. Onderweg hebben we nog even gewisseld. Paula door de bergen met de caravan. Het ging hartstikke goed!

Om ongeveer 14 uur 30 waren we op Kvile camping en hebben we snel onze caravan op de plaats gezet. Eerst even lekker een bakkie koffie en daarna de boodschappen voor vanavond en morgen.

We gaan er lekker vroeg in en hopen op een goede nachtrust.

Groetjes Paula en John

Zondag 9 september:

De vakantie begint zo langzamerhand naar het einde toe te gaan. Niet alleen de vakantie maar ook ons leven had vandaag een andere wending kunnen krijgen.

Toen we vandaag namelijk, na het lekker rustig aan te hebben gedaan, op weg gingen richting Rendalen, hoorde ik een raar geluid aan de auto. Bij terugkomst op de camping heeft Mark, de Nederlandse eigenaar eens even gekeken. Na het demonteren van het wiel zag hij dat de remklauw los was. Er zat zelfs geen bout meer in!! Dit had behoorlijk slecht kunnen aflopen!

Gelukkig is Mark technisch en heeft hij alles weer gerepareerd! BEDANKT MARK!!

Vandaag zou ik ook met Mark gaan terreinrijden. Helaas kan dit vandaag niet doorgaan. Mark gaat vannacht weer naar Zweden dus het lukt hem niet om mij instructie te geven. Maar deze week laat Wessel, een vriend van Mark mij wat technieken zien. Ik ben benieuwd!! Lijkt me namelijk ontzettend leuk.

Vandaag was een rare dag; het besef dat het goed mis had kunnen gaan met de auto zet je toch aan tot nadenken! Gelukkig is alles goed afgelopen en hebben we een leuk gesprek met Mark gehad.

Het gevoel dat ons bestemmingsgebied Hedmark gaat worden wordt eigenlijk alleen maar groter.

Vi skal se!

Hilsen Paula en John special greetings to Jan, Roos and Jaro and his family

Maandag 10 september:

We zitten nog steeds op Kvile camping. We blijven hier lekker de laatste paar dagen staan. Gelukkig is het probleem met de auto opgelost en kunnen we vandaag een beetje touren.

We gaan naar Elverum.. Dit stadje is niet al te groot maar biedt alles wat je nodig hebt. De winkels zijn er redelijk modern. Paula scored nog even snel twee leuke vrijetijdsbroeken voor nog geen 37 euro samen. En iedereen maar zeggen dat het hier zo duur is! Ook ik vind een leuke broek. Deze broek heb ik in het plaatsje Amot, Vinje ook al gezien maar toen niet gekocht. Nu dan toch maar gekocht.

Op de terugweg nog even naar Rena. De tank moet weer vol en dat is wel duur hier in Noorwegen. Ik betaal bijna 11 kronen per liter en dat is ca1 euro 40 voor diesel! We hebben nu al zo’n 7500 kilometer gereden, een op 7 dus reken maar uit!! Maar ach, we hebben nog steeds vakantie en over geld moet ik het hele jaar nog praten! Nee, de natuur; die is hier fantastisch. Daar raak je vooral niet over uitgesproken! Gisteren hoorde we dat er op nog geen kilometer een beer is gesignaleerd!! En vanavond gaan we, als het weer een beetje droog is en daar lijkt het wel op, op elandenjacht: en nee we schieten er niet op met een geweer maar met het fototoestel!

Allemaal een fijne avond!

Groetjes uit Noorwegen, Paula en John

Dinsdag 11 september:

Na een dag regen is het vandaag weer lekker blauw aan de hemel! Het belooft weer een mooie dag te worden. Nog meer omdat Paula al meteen geluk had vanochtend: ze vond namelijk een klavertje vier!
Aangezien we beide het boek “De alchemist”hebben gelezen, waar in staat dat je moet luisteren naar de signalen die je krijgt! Dit signaal samen met ons “lekkere”gevoel dat we hier hebben maakt ons nog positiever over onze plannen.

Graag willen we deze klaver vier delen met iedereen die ons lief is!!

Vandaag hebben we het verder rustig aan gedaan: we zijn gaan touren en wat heet rustig aan: we hebben ca. 200 kilometer gereden. Onderweg kwamen we nog een hangbrug over de Glomma tegen. Aan de overzijde van de Glomma heeft in de oorlog een krijgsgevangenen kamp met Russische soldaten gezeten. Het waren er ca. 250. Ze werden aan het werk gezet in de houtzagerij en in hun “vrije” tijd maakten ze houten en metalen figuren die ze aan de omwonenden verkochten voor brood.

De tour eindigde in Rena en daar hebben we nog even boodschappen gedaan. Daarna zijn we lekker, voor de caravan, in het zonnetje gaan zitten. Het was vandaag wederom een fantastische dag en we balen er beide van dat de vakantie nu ten einde loopt. Morgen gaan we wat spullen pakken, de luifel schoonmaken en dat soort nare dingen. Donderdag morgen gaan we hier vertrekken en we hopen dan donderdagavond op een camping in Denemarken te staan waar we de volgende dag weer vertrekken om zo vrijdagavond thuis te komen.

We houden jullie op de hoogte.

Groetjes Paula en John

Woensdag 12 september:

Vandaag is anders dan de andere vakantiedagen. We staan op met de wetenschap dat vandaag onze laatste dag in Noorwegen zal zijn. De vakantie zit erop.

We gaan vandaag eerst even naar Elverum. We moeten nog wat boodschappen voor onderweg kopen en besluiten een beetje vroeg te gaan zodat we vanmiddag de caravan kunnen opruimen.

In Elverum gaan we naar het overdekte winkelcentrum. Ik koop de cd van Minor Minority om nog een beetje het “vakantiegevoel” vast te houden. Paula had gisteren een leuk truitje gezien maar zoals wel vaker wordt het truitje verruild voor een handtasje! Ik snap de logica niet maar ach….. We pinnen nog even wat geld want de camping moet nog worden afgerekend en de tank moet vol. We zijn ruim voor de middag weer terug op de camping en na een kopje koffie eten we een boterham.

Lloyd mag nog een keertje genieten van “zijn” bos waarna we de luifel schoonmaken en oprollen. Nog even in de zon met een boek maar alles wijst erop dat het er na vandaag echt weer op zit.

Het weer doet zijn uiterste best en het is dus prachtig weer. Alles ziet er weer even mooi uit en het lijkt of Noorwegen ons er van wil overtuigen hoe prachtig het hier is. Wij waren al overtuigd!!!!

Vi ses!!!

Hilsen Paula en John

Donderdag 13 september:

Al voor de wekker, die voor vandaag op 5 uur staat, zijn we wakker. Het is buiten nog donker en in de caravan komt de thermometer niet boven de 12 graden uit. Het lijkt erop dat het buiten behoorlijk koud is.

Als snel wordt ons vermoeden bevestigd als we naar buiten gaan om ons te douchen. De camping is nog stil maar dat is vrij normaal om op dit uur. We zijn inmiddels geroutineerd in het vertrekken dus alles loopt goed. Om 5 uur 45 is Lloyd uitgeweest, zijn wij gedouched en is de caravan aangehaakt en zijn we klaar om te vertrekken. Zachtjes rijden we het rustige kvile camping af.

De reis verloopt prima. Onderweg zien we nog 3 elanden. Een staat zo dicht langs de weg dat we hem hierdoor bijna letterlijk over het hoofd zien. Dat brengt de stand voor deze vakantie op 4 stuks. Het is in meerdere opzichten een fantastische vakantie geweest!

Om ca. 16 uur 15 waren we in Denemarken in het plaatsje Koge. Hier overnachten we. We moeten nog het chemisch toilet hier schoonmaken en voor 19 uur moet de pas weer terug zijn bij de receptie. Deze sluit namelijk om die tijd en de pas hebben we nodig om te douchen.

We gaan er vanavond vroeg in. Morgen staat de wekker weer op 5 uur en beginnen we aan de laatste loodjes met lood in onze schoenen.

Groetjes Paula en John

Vrijdag 14 september:

Vanochtend was ik weer voor de wekker wakker. Op de achtergrond hoorde ik het vroege werkverkeer al voorbij rijden en slapen lukte echt niet meer. Paula gewekt en vaart gemaakt om te vertrekken. Alles liep weer gesmeerd en om 6 uur stonden we met draaiende motor voor de slagboom te wachten.

Onderweg naar de veerboot was het erg rustig. Toen we bij de boot aankwamen vaarde hij net weg; balen! Maar binnen 10 minuten kwam de volgende boot al weer aan en om 7 uur 45 vertrokken we richting Duitsland. Onderweg werd het al maar drukker en koste het moeite om een beetje tempo te houden. 

De reis is verder goed verlopen en om ca. 15 uur 30 waren we weer thuis! 30 Dagen genoten van een fantastische vakantie waarin we veel gezien hebben, ca. 8.500 kilometer gereden hebben, 10 campings bezocht hebben en vooral hele leuke mensen ontmoet hebben!

Het was een fantastische vakantie!!

Leuk dat jullie ons hebben gevolgd en gemaild: BEDANKT!!

Groetjes Paula en John