Noorwegen 2009: update 15 juli

Woensdag 15 juli 2009

Ook vandaag begon de dag weer grijs. Het was, in tegenstelling tot gisteren, droog maar onze eerste voorspelling beloofde niet veel goeds. Bijna tegen beter weten in toch maar de spulletjes voor het ontbijt buiten neergezet en tot onze verbazing voelde we de zon al aardig zijn best doen. Nog geen uurtje later was de lucht geheel open gebroken en kwam de zon goed door. Vandaag dus een goede dag om over de Birkebeinerveien te rijden.

De meeste campinggasten waren al druk bezig met pakken zodat wij rustig van de douche gebruik konden maken. Even wat spulletjes bij elkaar gepakt en op richting Koppang.  Net voor Koppang, zo’n 48 kilometer hiervandaan, kan je via een tolpoort de Birkebeinerveien op. Deze weg is bekend door de Birkebeinerrennen en de Birkebeinerritten. Twee wedstrijden, de een lopend, de ander te fiets tussen Rena en Lillehamar. Hier schijnt ooit, honderden jaren geleden, een lid van het koningshuis te zijn gered door twee soldaten die het koningskind via deze weg in veiligheid hebben gebracht. Dit wordt ieder jaar met die twee evenementen gevierd. Wij vinden het gewoon een prachtige weg. Hier hebben we jaren geleden ook een eland gespot en sindsdien hopen we hier natuurlijk iedere keer weer op.

Dit jaar geen eland! Wel een prachtige rit. Dit keer rijden we niet door tot Lillehamar maar keren we weer om om de rit nogmaals te doen. Bijna aan het einde van de rit neem ik nog een half verhard pad dat leidt tot een plek boven aan een berg. Hier is het doodstil en helemaal verlaten. Aan de plantengroei op het pad te zien is het ook al enige tijd geleden dat hier iemand naar boven is gegaan. Zalig al die rust en stilte.

Na de prachtige rit rijden we terug richting Rena. Onderweg eten we nog een pølser (broodje worst) bij een pompstation. Lekker “Noors”.

Boodschappen hoeven we vandaag niet meer te halen dus we rijden terug naar de camping. Voor ons rijdt een oude Volvo (oldtimer) het campingterrein op. Het zijn Nederlanders. Bianca en Jan zijn druk met het vervangen van een koelkast in een van de hytte. Paula raakt met de kinderen aan de klets. De oudste vraagt waarom ze haar nagels heeft gekleurd! Ja, waarom doe je dat eigenlijk? Leuke kinderen. En als je ziet hoe gemakkelijk de oudste van het Nederlands op het Noors overschakelt! En dan woont hij hier pas een jaar.

Jan vertelt ook nog iets over het huis dat binnenkort te koop komt . Het schijnt van een eigenaar te zijn die verderop al iets nieuws heeft. Een leuke boerderij. Hij weet niet wat de prijs zal zijn maar hij zal ons op de hoogte houden. Het schijnt dat de woningen ook hier niet snel van de markt verdwijnen. De meesten staan lange tijd te koop.

Al weer een Nederlander komt het terrein op rijden! Het wordt druk hier J.

Het zijn twee jonge mannen met een vrouw. Ze gaan achter in het veld staan. Gelijk hierna komen twee Nederlandse caravans aanrijden. Bianca komt langs en roept: “het wordt druk op jullie camping!”

De Nederlanders gaan tegenover ons staan aan de andere kant van het pad. Een van de nieuwe buurtjes komt even kleppen. Een sympathieke man die vertelt dat ze al ruime tijd onderweg zijn. Ze hebben een reis via Finland, Zweden en Noorwegen gemaakt. Totaal zijn ze 6 weken onderweg. Heerlijk; helaas zit onze schamele 3 weken er al weer bijna op!

Tegen het avondeten heeft iedereen zich geïnstalleerd en gaat met het eten aan de slag. Altijd een leuk moment op de camping. Bianca komt nog even, nadat ze bij de buren is geweest, en we praten wat over haar ervaringen. Eigenlijk is ze heel positief en heeft ze het eerste jaar goed “doorstaan”.  Zaken als de kou en het vroege donker worden vielen haar allemaal nogal mee.

We eten pannenkoeken met elandenworst en kaas voor Paula en voor mij met banaan. De wolken komen weer dichter bij elkaar en het wordt tijd om ons terug te trekken in de caravan. Er klinken een paar druppels op de caravan maar dat kan ons niet deren! We zitten gezellig binnen en doen een spelletje. Het was weer een fantastische dag.